Εν αναμονή μιας νέας σινοαμερικανικής κρίσης

7

Η δεκάλεπτη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε στις 2 Δεκεμβρίου ο εκλεγμένος αμερικανός πρόεδρος Donald Trump με την πρόεδρο της Ταϊβάν Tsai Ing-wen, προκαλώντας διάβημα διαμαρτυρίας του υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας, ήταν η πρώτη ενός εκλεγμένου προέδρου ή προέδρου των ΗΠΑ αφότου ο πρόεδρος Jimmy Carter αναγνώρισε διπλωματικά την Κίνα το 1979, αποδεχόμενος ότι η Ταϊβάν αποτελεί μέρος της «μίας Κίνας». Ο Trump δήλωσε στο δίκτυο NBC ότι δέχθηκε απλώς ένα «ευγενικό τηλεφώνημα» της Tsai Ing-wen που τον συνεχάρη για την εκλογή του, όμως η Ταϊβάν σημείωσε ότι οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων για τη συνομιλία. Ανεξαρτήτως του αν το τηλεφώνημα αυτό ήταν σκόπιμα προκλητικό ή όχι, θεωρείται εξαιρετικά πιθανό πως από τις 20 Ιανουαρίου και μετά, που ο Donald Trump αναλαμβάνει καθήκοντα, η κινεζική πλευρά θα ελέγξει με δυναμικό τρόπο τα αντανακλαστικά του.

Εικοσιένα χρόνια πριν, τον Ιούνιο του 1995, ο τότε πρόεδρος της Ταιβάν, Lee Teng-hui, επισκέφθηκε τις ΗΠΑ έπειτα από πρόσκληση του πανεπιστημίου Cornell, στο οποίο είχε κάνει το διδακτορικό του στην Αγροτική Οικονομία το 1968. Η χορήγηση βίζας για την πραγματοποίηση εκείνης της επίσκεψης (επί προεδρίας Bill Clinton) προκάλεσε την πιο σοβαρή σινοαμερικανική κρίση από τη δεκαετία του ’60. Μεγάλης κλίμακας κινεζικά ναυτικά γυμνάσια (πλαισιωμένα με πυραυλικές ασκήσεις στα Στενά της Ταιβάν) έφεραν στην περιοχή τις ομάδες μάχης των αεροπλανοφόρων USS Independence και USS Nimitz˙ παρά την οπισθοχώρηση της Κίνας, ο Αμερικανός πρόεδρος Clinton οδηγήθηκε στα περίφημα 3 no’s («τρία όχι»): οι ΗΠΑ δεν θα υποστηρίξουν την ανεξαρτησία της Ταιβάν, δεν θα υποστηρίξουν καμία λύση ενάντια στην πολιτική της «μίας Κίνας», ούτε την είσοδο της Ταιβάν σε διεθνείς οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη.

Έκτοτε, η Κίνα δοκιμάζει και αξιολογεί προσεκτικά τα αντανακλαστικά των εκάστοτε νεοεκλεγέντων αμερικανών προέδρων:

– τον Απρίλιο του 2001, τρεις μήνες αφότου ο George W. Bush ανέλαβε την προεδρία, με το περιστατικό της νήσου Hainan, στο οποίο υπήρξε εναέρια σύγκρουση ενός αμερικανικού αεροσκάφους συλλογής πληροφοριών EP-3E SIGINT και ενός κινεζικού μαχητικού J-8IM κατά τη διάρκεια αναχαίτισης: ένας κινέζος πιλότος έχασε την ζωή του και το αμερικανικό αεροπλάνο προχώρησε σε αναγκαστική προσγείωση στη νήσο Hainan, όπου τα 24 μέλη του πληρώματός του συνελήφθησαν και ανακρίθηκαν.

– Τον Μάρτιο του 2009, λίγες εβδομάδες αφότου ο Πρόεδρος Obama ανέλαβε τα καθήκοντά του, με τις επαναλαμβανόμενες παρενοχλήσεις του αμερικάνικου ερευνητικού σκάφους USNS Impeccable από κινεζικά πλοία και αεροσκάφη, 75 μίλια από τη νήσο Hainan, οδηγώντας στην αποστολή του Αντιτορπιλικού USS Chung-Hoon στην περιοχή για την προστασία του ερευνητικού σκάφους.

Κατά τα φαινόμενα –ειδικά μετά το εμπρηστικό τηλεφώνημα του εκλεγμένου αμερικανού προέδρου– το ίδιο θα κάνει και την Άνοιξη του 2017. Μένει να φανεί ποια θα είναι η αμερικανική αντίδραση˙  ειδικότερα, αν το εύρος και η έντασή της αποκαλύψουν σημεία του αξιώματος Peace through strength του Ronald Reagan, που ο Trump έχει σκοπό να αναβιώσει και να εφαρμόσει στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού˙ την περιοχή που στρέφει το βλέμμα της η νέα αμερικανική πολιτική.

  • SKYRAIDER1

    Οι αντιδράσεις και σχέσεις εξαρτούνται και απο τα οικονομικά συμφέροντα
    που υπάρχουν μεταξύ των ΗΠΑ και Κίνας και αυτά είναι τεράστια. Έτσι δεν
    μπορεί να τα αγνοήσει ακόμα και ένας Ν. Τράμπ, ο οποίος παρά την ρητορική
    του είναι και θα παραμένει άνθρωπος των μπίζνες.

  • net

    Η δυνατότητα επέκτασης της Κίνας σε γειτονικές χώρες και περιφέρειες θα καθοριστεί αποκλειστικά από το αν οι Αμερικανοί είναι διατεθημενοι να αντιδρασουν στην περιοχη κατι που δειχνει να εχουν σκοπο να κανουν ωστε να συσπειρωσουν και τις λοιπες χωρες που βλεπουν την Κίνα να μεγαλωνει επικίνδυνα
    Ωστόσο, η σχέση των οικονομικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας συνεχίζουν να αλλάζουν και η ψαλίδα ισορροπίας ισχύος κλείνει, και όσο αυτή θα κλείνει περισσότερο, θα αυξάνεται η αποφασιστικότητα της Κίνας
    φυσικα η Κινα εξαρτάται απο την Αμερικη και την ευρωπη (δυση) αφου ειναι οι καλυτεροι πελατες για τις εξαγωγες της κατι που για την ωρα δεν την ΄΄παιρνει ΄΄να χασει !
    ειδομεν

  • Ίωνας

    Μην ξεχνάμε πως και η οικονομία της Κίνας είναι στενά εξαρτημένη από την αμερικάνικη, το ίδιο ίσως και περισσότερο. Ο ανταγωνισμός βέβαια είναι σκληρός για τις δύο μεγάλες δυνάμεις και νομίζω ότι όλοι έχουμε ακούσει τι παθαίνουν τα βατράχια όταν παλεύουν τα βουβάλια.

  • Batflek

    Η ΣινοΑμερικανικη κρίση δεν θα ναι αποτελεσμα καποιου τεσταρίσματος του νεου POTUS, αλλα αποτελεσμα της επεκτατικής πολιτικής των Κινέζων. Καλώς η κακως διεκδικουν στην περιοχή και έρχονται σε σύγκρουση με πολλους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχη.

    Ειναι περιπου δεδομένο οτι καποια στιγμη θα εκτραχυνθει η κατάσταση και οι ΗΠΑ θα πρεπει να απαντήσουν πολύ αποφασιστικά για να μην σηκώσουν κεφάλι οι κινέζοι. Δεν συμφέρει η σύγκρουση, αλλα προκειμένου να κόψεις τα φτερα των κινέζων…

  • Ανδρέας

    Η Βρεττανία και η Γερμανία ειχαν μεγάλη οικονομικη αλληλεξάρτηση πριν τον Α ΠΠ αλλα αυτό δεν εμπόδισε την σύρραξη. Απλά ξεφτίλισε τον Ανγκελ.

  • Cynaegeirus

    Σχετικά με το καθαρά πολεμικό κομμάτι ΑΝ γίνει κάτι.
    Δεν υπάρχει καμία σύγκριση μεταξύ των αντιπάλων όσων αφορά το οργανωτικό, εκτελεστικό μέρος, η δε ΔΜ θα καθοριστεί απο τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή. Επειδή η ΔΜ είναι ΤΟ πρόβλημα για τις ΗΠΑ ο σύμμαχος που θα δώσει γη και ύδωρ και φτιαχτεί τρελά όπως η Ιαπωνία μετά τον ΒΠΠ λόγω της Β Κορέας/Μαοϊκής Κίνας.

  • Anadelfos

    Καθώς ο χρόνος κυλά, η Κίνα νιώθει πως στέκεται όλο και καλύτερα «στα πόδια» της. Η ανάπτυξη είναι συνεχής και γίνεται αντιληπτή, μέσα από την εκτέλεση τεράστιων έργων στην χώρα. Η προσπάθεια ουσιαστικής διεκδίκησης της Νότιας Σινικής Θάλασσας, καταδεικνύει την αποφασιστικότητα της κινεζικής ηγεσίας. Απομένει να δούμε αν οι Αμερικανοί θα κάνουν πίσω, αφήνοντας άφθονο «ζωτικό χώρο» στους Κινέζους, ή αν θα «τα στυλώσουν», κόβοντας σχεδόν εν τη γενέσει τους, τις κινεζικές φιλοδοξίες.Η πρόσφατη λεκτική αντιπαλότητα των ΗΠΑ με τον πρόεδρο των Φιλιππίνων Ντουτέρτε, αποτελεί μιά επιπλέον μεταβλητή, που αναμφίβολα θα πρέπει να λάβουν υποψιν τους, όσοι προσπαθούν να μαντέψουν το μέλλον των σινοαμερικανικών σχέσεων.