Είναι εφικτός ο στόχος αύξησης των εξαγωγών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας;

59
Τεθωρακισμένα οχήματα VCC-1 TOW του Σαουδαραβικού Στρατού που υποβλήθηκαν πρόσφατα σε πρόγραμμα εκσυγχρονισμού από την τουρκική εταιρεία FNSS σε συνεργασία με τηνBAE Systems.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε στις αρχές του 2017 ο Σύνδεσμος Τουρκικών Εξαγωγέων (ΤΙΜ – Türkiye İhracatçılar Meclisi), οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας διπλασιάστηκαν εντός της τελευταίας πενταετίας και ανήλθαν, το 2016, στο ποσό του $1.68 δις. Το επίτευγμα είναι εντυπωσιακό ως ποσοστό, κυρίως όμως ως απόλυτο μέγεθος. Σύμφωνα με το SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute), το 2016 η Τουρκία βρέθηκε στην 13η θέση της παγκόσμιας κατάταξης εξαγωγέων αμυντικού υλικού.

Αναλύοντας όμως τα στοιχεία των τελευταίων ετών, παρατηρούμε ότι μετά την αλματώδη αύξηση του 2012 ($1.26 δις από $883 εκατ. το 2011) και την σταθερή αυξητική πορεία του 2013 ($1.39 δις) και του 2014 ($1.64 δις), ο ρυθμός ανάπτυξης σήμερα έχει πρακτικά ανακοπεί (2015 – $1.65 δις, 2016 – $1.68 δις), δείγμα κατά κάποιους αναλυτές ότι η αμυντική εξαγωγική δυνατότητα της χώρας έχει φτάσει το όριο της.

Μάλιστα, η μικρή αύξηση 1.4% σε σχέση με το 2015 δεν επιτεύχθηκε παρά στο τέλος του έτους, με τις ιδιαίτερα υψηλές πωλήσεις του Δεκεμβρίου ($212 εκατ). Αν και η αύξηση των τιμολογήσεων τον Δεκέμβριο αποτελεί μια συνηθισμένη επιχειρηματική πρακτική βελτίωσης των αποτελεσμάτων του έτους, στην περίπτωση αυτή εικάζεται πως δόθηκε συγκεκριμένη προτεραιότητα στις παραδόσεις και τιμολογήσεις εξωτερικού σε βάρος των αντίστοιχων του εσωτερικού.

Ο κύριος εξαγωγικός προορισμός της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας είναι οι ΗΠΑ ($587 εκατ) με ποσοστό περίπου 35%, ενώ ακολουθούν η Γερμανία ($185 εκατ), η Μαλαισία ($99 εκατ), το Αζερμπαϊτζάν ($84 εκατ), το Ηνωμένο Βασίλειο ($64 εκατ), τα ΗΑΕ ($62 εκατ), το Κατάρ ($52), η Ινδία ($47 εκατ) και η Τυνησία ($38 εκατ). Η Ινδία αποτέλεσε το 2016 τον εξαγωγικό προορισμό με την μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση καθώς οι πωλήσεις αυξήθηκαν από $235 χιλ το 2015 σε $47 εκατ το 2016.

Σημειώνεται ότι το ποσό του $1.68 δις περιλαμβάνει, εκτός από αμιγώς αμυντικό υλικό, πωλήσεις προϊόντων και υπηρεσιών για την πολιτική αεροπορία και για τις δυνάμεις πολιτικής ασφάλειας. Επίσης, το μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών εξαγωγών προς τις ΗΠΑ και τις χώρες της ΕΕ, αφορά υποκατασκευαστικό έργο σχετιζόμενο με προμήθειες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και συμφωνίες αντισταθμιστικών ωφελημάτων.

O ρυθμός ανάπτυξης των εξαγωγικών πωλήσεων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σήμερα έχει πρακτικά ανακοπεί, δείγμα κατά κάποιους αναλυτές ότι η αμυντική εξαγωγική δυνατότητα της χώρας έχει φτάσει το όριο της.

Προοπτικές – Δυναμική

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, ο εκπεφρασμένος στόχος της Τουρκίας για εξαγωγές αμυντικού και αεροπορικού υλικού και υπηρεσιών ύψους $25 δις ($5 δις Άμυνα / $10 δις Πολιτική Αεροπορία / $5 δις Ασφάλεια / $5 δις Πολιτική Αεροπορία MRO – Maintenance, Repair and Overhaul) το 2023, φαντάζει εξαιρετικά φιλόδοξος αν όχι αδύνατος. Η πιθανότητα επίτευξής του και γενικά η πορεία της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας θα κριθεί στο τέλος της επόμενης τριετίας από διάφορους παράγοντες, κάποιους εκ των οποίων αναφέρουμε παρακάτω, εστιάζοντας αποκλειστικά στον τομέα της Άμυνας και στην δυνατότητα κάλυψης του ετήσιου στόχου πωλήσεων ύψους $5 δις.

α. Σε μεγάλο ποσοστό, οι προμήθειες αμυντικού υλικού αποτελούν πολιτικές αποφάσεις. Η πολιτική αναστάτωση που βιώνει η Τουρκία από το καλοκαίρι του 2016, ενδέχεται να αναδιαμορφώσει αρνητικά το πλαίσιο συνεργασίας με χώρες της ευρύτερης περιοχής, αποστερώντας δυνητικούς πελάτες, ενώ παράλληλα μπορεί να επηρεάσει ευρύτερες συνεργασίες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, εμποδίζοντας την πρόσβαση σε εξειδικευμένο υλικό και τεχνογνωσία. Ήδη υπάρχουν σχετικές ενδείξεις, με την αναστολή της κατακύρωσης του διαγωνισμού για τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών T22R της Ρουμανίας και την διακοπή της συνεργασίας της Tümosan με την αυστριακή AVL List Gmbh να αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μένει να αποδειχθεί κατά πόσο τα παραπάνω αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις και παροδικό φαινόμενο ή μια γενικευμένη τάση.

Στην πλειονότητά τους, οι αμυντικές προμήθειες χαρακτηρίζονται από χρονοβόρες διαδικασίες επιλογής και μεγάλους χρόνους παράδοσης. Συνεπώς, οι πωλήσεις (τιμολογήσεις) που πραγματοποιήθηκαν το 2016, αντιστοιχούν σε συμβάσεις που έχουν υπογραφεί δύο ή και περισσότερα χρόνια νωρίτερα και δεν αντικατοπτρίζουν τις ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες των πρόσφατων πολιτικών εξελίξεων. Το μόνο στοιχείο που δίνει μια αξιόπιστη εικόνα της προοπτικής και δυναμικής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, είναι το συνολικό ποσό των ανεκτέλεστων συμβάσεων με εξαγωγικό προορισμό, σε συνδυασμό με τις νέες σχετικές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί, ειδικά στο 2ο εξάμηνο του 2016. Η πληροφορία αυτή δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμη.

β. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία δεν παρουσιάζει έλλειμμα προσφερόμενων λύσεων. Αντιθέτως, διαθέτει μια ευρύτατη γκάμα αμυντικών προϊόντων που της επιτρέπουν να καλύπτει σύνθετες απαιτήσεις. Επιπρόσθετα, την επόμενη τριετία αναμένεται να μπουν σε φάση παραγωγής οπλικά συστήματα (π.χ. άρμα μάχης Altay), που έχουν, θεωρητικά, σημαντικό εξαγωγικό ενδιαφέρον. Η τήρηση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης, η ομαλή ένταξη σε υπηρεσία και τα θετικά πρώτα αποτελέσματα από την χρήση τους θα δημιουργήσουν τις τυπικές προϋποθέσεις επιτυχίας.

Η ουσιαστική όμως προϋπόθεση είναι να αποδειχθεί ρεαλιστικό το μοντέλο στο οποίο πρακτικά βασίζεται όλη η εξαγωγική προοπτική της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, ο προσανατολισμός είναι στην κατεύθυνση της προσφοράς λύσεων που συνδυάζουν υψηλή τεχνολογία δυτικού επιπέδου, απουσία περιορισμών εξαγωγής και ανταγωνιστικό ή τουλάχιστον παραπλήσιο κόστος με την υπόλοιπη αγορά. Η στόχευση δεν είναι σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ αλλά σε χώρες που αντιμετωπίζουν περιορισμούς στην προμήθεια οπλικών συστημάτων τελευταίας γενιάς.

Η πρώτη σημαντική παράμετρος της παραπάνω εμπορικής προσέγγισης είναι η απουσία εξαγωγικών περιορισμών. Ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί είναι η εγχώρια ικανότητα παραγωγής σε ποσοστό 100%, τουλάχιστον για τα κρίσιμα υποσυστήματα. Η δεύτερη, εξίσου σημαντική, είναι κατά πόσο το συνολικό μέγεθος και η δυναμικότητα της εν λόγω αγοράς, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της πιθανής χαλάρωσης των περιορισμών ως εμπορική αντίδραση των παραδοσιακών μέχρι σήμερα προμηθευτών, είναι ικανά να υποστηρίξουν τις τουρκικές εμπορικές φιλοδοξίες. Και τα δύο, αποτελούν σήμερα ερωτηματικό.

γ. Κινητήριος μοχλός της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας είναι οι προμήθειες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Εφόσον ο αμυντικός προϋπολογισμός της Τουρκίας και ειδικότερα το μέρος που οδηγείται στην εγχώρια βιομηχανία παραμείνει στα ίδια επίπεδα ή αυξηθεί, οι προοπτικές εξαγωγών θα ενισχυθούν είτε μέσω της διεύρυνσης της γκάμας προϊόντων, είτε μέσω της αύξησης της παραγωγής και συνεπώς της μείωσης της τελικής τιμής του προϊόντος. Μείωση της τιμής μπορεί επίσης να προέλθει από μια στοχευμένη εμπορική πολιτική περιορισμού ή μηδενισμού της κερδοφορίας στις εξαγωγικές συμβάσεις αλλά και από την πτωτική πορεία των ισοτιμιών του εθνικού νομίσματος, στις περιπτώσεις προϊόντων/συστημάτων που η εγχώρια προστιθέμενη αξία είναι υψηλή.

  • Πάτε καλά;

    Το να κρίνουμε το ποσό ως απόλυτο νούμερο δεν δίνει την πλήρη εικόνα. Δεν αρκεί να λέμε εξάγει 2 δις η νεα οθωμανική αυτοκρατορία σε πολεμικό υλικό. Τα σωστά ερωτήματα που πρέπει να τεθούν παράλληλα με το ερώτημα της ανάρτησης είναι:
    α) Πόσο καθαρό κέρδος έχει από αυτές τις εξαγωγές;
    β)Τι λεφτά έχει επενδύσει για να έχει το αντίστοιχο κέρδος;
    γ)Ποιο είναι το μέλλον των τωρινών εξαγωγών, με βάση την πορεία των ανταγωνιστών τους και την πορεία των κύριων αγοραστών τους;

    Αν τα βάλουμε όλα στην εξίσωση, θα δούμε πως οι γείτονες λίαν συντόμως θα έρθουν αντιμέτωποι με τις μυλόπετρες της σύγχρονης βιομηχανικής παραγωγής: διαρκώς αυξανόμενη παραγωγική ικανότητα από τρίτες χώρες προιόντων σε χαμηλότερη τιμή από τους ίδιους και παράλληλα διαρκώς αυξανόμενη ποιότητα σε χαμηλότερες τιμές από τις κύριες βιομηχανικές χώρες.

    Πάντως, ούτε οι αναπτυγμένες χώρες πάνε καλά. Το γενικό συμπέρασμα στην υψηλής ποιότητας βιομηχανία είναι πως ζητάνε όλο και περισσότερα με όλο και λιγότερα λεφτά. Ο δευτερογενής τομέας ζορίζεται περισσότερο από όσο πιστεύουν κάποιοι και παρά τους “μονόκερους” που προμοτάρουν οι θιασώτες των “Η Ελλάδα δεν παράγει αρκετά βιομηχανικά προιόντα”, το παγκόσμιο κραχ είναι κατά την ταπεινή αποψάρα του γράφοντος κοντά. Μην πάμε μακριά: Οι Γερμανοί μας πρήξανε τα συκώτια πως είναι πλούσιοι επειδή παράγουν αμάξια. Ρωτήστε αν έχετε άνθρωπο τι γίνεται αυτή την περίοδο στην περιοχή της VW και πόσες απολύσεις/περικοπές έχουν πέσει.

    • ajohn

      Επετρεψε μου να συμφωνησω/επαυξησω την ισχυ των λεγομενων σου, με χειροπιαστο παραδειγμα κοντινου μου προσωπου, εφυγε στην γερμανια ως προσληφθεις στην bmw,με συνεντευξη ηδη απο ελλαδα, παροτι πτυχιουχος στα οικονομικα δεχθηκε να εργασθει στις αποθηκες, λογω καλυτερης αμοιβης , την ημερα που παρουσιασθηκε και παρελαβε τα ρουχα εργασιας του, απολυθηκε λογω περικοπων προσωπικου, στην εταιρεια , αυτα συνεβησαν το περασμενο φθινοπωρο.

    • GES

      Φίλε ΠΤ, σωστή η επισήμανση να βάλουμε στην εξίσωση τις παραμέτρους που λες. Το πρόβλημα ειναι ότι δεν τις ξέρουμε. Για παράδειγμα η aselsan ανακοίνωσε σημαντική αύξηση κερδών το 2016 αλλα ειναι αδύνατον να μάθουμε σε τι ποσοστό αυτό προέκυψε απο τις εξαγωγές και σε τι απο την εσωτερική αγορά. Το συμπέρασμα σου συνεπώς ειναι κάπως αυθαίρετο. Επίσης, να βάλουμε στην εξίσωση και ολα αυτά τα ωραία επιχειρήματα (μείωση ανεργίας, τα χρηματα μένουν στην χώρα, συστήματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες μας κλπ) που θυμόμαστε οταν μιλάμε για την ελληνική αμυντική βιομηχανία αλλα συνήθως ξεχνάμε οταν μιλάμε για τους άλλους

      • Πάτε καλά;

        Δεν είναι το συμπέρασμα μου αυθαίρετο, είναι η συλλογιστική σου και κατ’επέκταση της ανάρτησης και της παρούσης απάντησης.
        α)Από τη μια λες πως δεν ξέρουμε το ποσοστό κερδών από την άλλη λες ανακοίνωσε η aselsan αύξηση κερδών άρα το συμπέρασμα μου είναι αυθαίρετο. Όχι απλά φάσκεις και αντιφάσκεις αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι αυτό που γράφω: Πως δεν μου αρκεί να μου πει κάποιος βγάζω κέρδος, πρέπει να μου πει και πόσο τις % σε συνάρτηση με τα λεφτά που έριξε για να βγάλω την απόδοση της επένδυσης.

        Και όχι, ο πολλαπλασιασμός των εξαγωγών από μόνος του δεν μπορεί νας δώσει αυτά που μας λείπουν. Και η εξαγωγή χάλυβα των κινέζικων χαλυβουργιών έχει πολλαπλασιαστεί την τελευταία περίοδο. Πόσο όμως από αυτό είναι dumping(hint: ΠΟΛΥ) και πόσο βιώσιμο είναι να στηρίζεσαι στη χαμηλή τεχνολογία και στην ευνοική εσωτερική νομοθεσία (hint: καθόλου).

        ‘Οταν αποφασίσεις να παίξεις με λεφτά τρίτων(=φόροι), πρέπει να είμαστε σίγουροι πως τα λεφτά θα φέρουν απόδοση αντίστοιχη της αγοράς και όχι απλά να χρηματοδοτείς φίλους και ημετέρους μέσω εργασιακών θέσεων και ευκαιριακές πωλήσεις(=όπως εδώ), γιατί κάποια στιγμή το παραμύθι θα τελειώσει και η φούσκα θα σπάσει. Και τότε ο λογαριασμός θα είναι πολύ λυπητερός.

        β) Όλα αυτά τα ωραία που αναφέρεις είναι ο λόγος που ρίξαμε έξω τη χώρα. Αφενός γιατί δηλαδή να επενδύσω τα κρατικά λεφτά σε μια βιομηχανία (την όποια) ώστε να μείνουν στη χώρα και να μην τα επενδύσω πχ στον τουρισμό, τις υποδομές (κατασκευαστικές), στη φαρμακοβιομηχανία κοκ.
        Αφετέρου δε γιατί να πάρω λεφτά τρίτων μέσω φόρων και να τα επενδύσω σε επίσης τρίτους (ιδιώτες) με το πρόσχημα πως μένουν στη χώρα και να μην τους αφήσω να τα επενδύσουν όπως πρέπει οι ίδιοι;
        Φορολογική πολιτική με επένδυση σε “στρατηγικούς τομείς” μέσω δημόσιων επενδύσεων σημαίνει πολύ απλά ΠΩΣ ΤΙΜΩΡΩ ΟΣΟΥΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΛΕΦΤΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΩ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ.

        Το κάναμε στην Ελλάδα και πήγαμε κατά διαόλου, ας το κάνουν και οι δίπλα (σε διαφορετικό τομέα) για να πάνε και αυτοί.

        ΥΓ.Μου φαίνεται θα αλλάξω avatar και θα βάλω το φιδάκι το κιτρινο σε κουλούρα.

        • GES

          Γράφεις: “Πόσο καθαρό κέρδος έχει από αυτές τις εξαγωγές;”. Σου απαντώ ότι δεν ξέρουμε, ούτε εσύ ούτε κι εγώ. Ακόμα κι αν είχαμε ενοποιημένα αποτελέσματα όλης της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, πάλι δεν θα ήξερες το καθαρό κέρδος σε τι ποσοστό προέκυψε από τις πωλήσεις στο εξωτερικό και σε τι από τις πωλήσεις στο εσωτερικό. Το ότι γνωρίζεις λοιπόν ότι μια από τις εταιρίες π.χ. η aselsan, είχε αύξηση κερδών το 2016 δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα σου “Πόσο καθαρό κέρδος έχει από αυτές τις εξαγωγές”. Θα μπορούσαν π.χ. οι εξαγωγές της να ήταν ζημιογόνες και να καλύφθηκαν από τα κέρδη των πωλήσεων εσωτερικού.

          Συνεπώς, δεν ξέρεις το καθαρό κέρδος από τις εξαγωγές, δεν ξέρεις πόσα έχει επενδύσει (και φυσικά δεν φτάνει μόνο το πόσα αλλά και το πότε, τι είδος κλπ), δεν ξέρεις πως θα εξελιχθούν οι εξαγωγές αλλά λες ότι αν τα “βάλουμε όλα αυτά στην εξίσωση” (δηλαδή αυτά που δεν ξέρεις) καταλήγεις σε συμπέρασμα (το οποιοδήποτε). Το οποίο μετά ισχυρίζεσαι ότι δεν είναι αυθαίρετο. Ok, ότι πεις.

          Σχετικά τώρα με το αν η συλλογιστική της ανάρτησης είναι αυθαίρετη ή όχι, ευχαρίστως να σου απαντήσω αρκεί να γίνεις πιο συγκεκριμένος ως προς του που ή γιατί την θεωρείς αυθαίρετη.

          Η σύγκριση διαφορετικών, άσχετων μεταξύ τους, κλάδων -χαλυβουργία, αυτοκινητοβιομηχανία, αμυντική βιομηχανία- είναι το λιγότερο ατυχής και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπεράσματα. Άσε μάλιστα που σε αντίθεση με ότι πιστεύεις, αν ρωτήσεις κάποιον από την αυτοκινητοβιομηχανία (όχι τον φύλακα στην πύλη) θα σου πει ότι το 2016 ήταν μια χαρά χρονιά (παρόλο που αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες κλείνουν το έτος τέλος Μαρτίου και όχι τέλος Δεκεμβρίου, υπάρχουν ήδη αρκετά στοιχεία δημοσιοποιημένα). Σημείωσε επίσης, φιλικά, ότι το link στην απάντηση σου στον ΒΚ είναι πριν από 3 χρόνια, με φωτογραφίες ακόμα παλιότερες και επίσης ότι το γεγονός ότι χρησιμοποιείς τη συγκεκριμένη ανάρτηση δείχνει ότι δεν γνωρίζεις πως ακριβώς λειτουργεί η παραγωγή της αυτοκινητοβιομηχανίας.

          Επίσης, σχετικά με τα “ωραία” επιχειρήματα, μάλλον δεν αντιλήφθηκες την ειρωνεία μου. Η οποία όμως αφορούσε την καταχρηστική τους χρήση στην χώρα μας προκειμένου να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα και όχι την ουσιαστική σημασία τους. Τώρα σχετικά με την χρησιμότητα ή μη των δημοσίων επενδύσεων (γενικότερα αλλά και ειδικότερα στην αμυντική βιομηχανία), η συζήτηση ξεφεύγει από το θέμα της ανάρτησης και δεν θα ήθελα να την ανοίξουμε εδώ.

          • Πάτε καλά;

            Ι.α.Δεν υπάρχει ignoramus et ignorabimus σε ό,τι αφορά τα οικονομικά στοιχεία. Ακόμα και αν δεν ξέρεις, μπορείς να υπολογίσεις. Εφόσον κάποιες από αυτές είναι επιχειρήσεις εισηγμένες στο χρηματιστήριο, δημοσιεύουν ετήσια αναφορά. Μπορείς να κοιτάξεις λοιπον τα έσοδα από εξαγωγές, να αφαιρέσεις από το συνολικό ποσό εισόδων το εν λόγω ποσό ώστε να έχεις μια ιδέα με τι επιδοτείται εσωτερικά η εταιρία και πόσες εξαγωγές φέρνει. Μπορείς επίσης να κοιτάξεις τις αναφορές στον τύπο για το μέγεθος της συμφωνίας και να κάνεις κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς για το πόσα λεφτά έφερε κάθε συμφωνία. Αν το κάνεις για τις κυριότερες εταιρίες, τότε έχεις μια ιδέα σε τι απόδοση έχει η όλη φάση. Αυτά καθαρά εγκυκλοπαιδικά για να μαθαίνεις κιόλας.
            β. Ακόμα και αν έχεις κενα στο α), μπορείς ακόμα να απαντήσεις το ερώτημα β. Αλήθεια, ποια είναι η μέση απόδοση μιας επένδυσης πχ στον τουρκικό τουρισμό (προ πραξικοπήματος); Αυτό φαντάζομαι μπορείς να το βρεις, έτσι; Όπως επίσης μπορούμε να βρούμε την απόδοση μιας επένδυσης σε αμάξια (ο μεγαλύτερος τομέας των τουρκικών εξαγωγών) ή πολύτιμα μέταλλα και χρυσός (5% μαζί το ποσό των τουρκικών εξαγωγών). Μπορείς παράλληλα να πάρεις ως σημείο αναφοράς την απόδοση μιας ευρωπαικής (public) μικρής βιομηχανίας όπλων που έχει ίδιο κύκλο εξαγωγών με τους τούρκους. Άρα πάλι χωρίς να πας στο βήμα α) έχεις ένα μέτρο σύγκρισης. Πάμε ένα στοιχηματάκι πως η απόδοση των τουρκικών βιομηχανιών είναι εξαιρετικά μικρή, κυρίαρχα επειδή εξάγουν σε οικονομίες με αδύναμο νόμισμα σε αντίθεση με τους προηγούμενους τομείς;

            Αυτά για το βήμα Ι μόνο και μόνο για να καταλάβεις πως μπορείς μια χαρά να κάνεις estimations που δεν είναι και τόσο αυθαίρετες.

            ΙΙ. Εσύ πιστεύεις πως είναι τελείως αδόκιμη η σύγκριση βαριάς βιομηχανίας όπλων με τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία ή χάλυβα. Στην τελική, σιγά μην είναι αλληλοσυνδεόμενες οι βιομηχανίες, δε χρησιμοποιούν τα ίδια υλικά, δεν έχουν παρόμοιες μεγάλες απαιτήσεις σε ενέργεια, δεν εκφράζουν αντίστοιχα στοιχεία.ΕΙδικά φωτογραφίες 3 ετών πριν γιατί φέτος ας πούμε τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ok.

            Ξέρεις όμως τι λατρεύω στο διαδίκτυο; Πώς είναι ένα ατελείωτο βενετσιάνικο καρναβάλι με μάσκες, ένας χώρος που μοιάζει πολύ με το διήγημα Πίσω από τον Καθρέφτη όπου η Αλίκη δεν είναι σίγουρη για τίποτα. Ας πούμε εγώ μπορεί να είμαι κανάς κοτοπουλάς στα Σούρμενα και να παπαρολογώ, μπορεί να έχω και κάτι κολλητούς φοιτητές που να ξέρουν κάποιους άλλους και να μου λένε καταστάσεις στη βιομηχανία, μπορεί και να μου πλήρωνε το μισθό για κάποια έτη και καμιά αυτοκινητοβιομηχανία είτε ως φύλακα είτε ως μηχανικό. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι είναι ο άλλος πίσω από μια εικόνα. Και το να αντιλαμβάνεσαι κάθε φορά ποιος κρύβεται πίσω από τη μάσκα, έχει αναντίρρητα τη δική του γοητεία. Μπορεί να σου μιλάει ο Δόγης της Βενετίας, μπορεί να σου μιλάει ο τεχνίτης του γυαλιού Μουράνο. Μπορεί να σου μιλάει ο πρέσβης της Ισπανίας, μπορεί να σου μιλάει και ο νεκροθάφτης. Θέλει την τέχνη του να διαθέτεις τα analytical skills ώστε να καταλαβαίνεις σε ποιον μιλάς κάθε φορά, είμαι πολύ υπέρ αυτού του παιχνιδιού. Να ξέρεις πάντως, ξέρω περισσότερα από όσα δείχνω για τα Σούρμενα και τα ψημένα κοτόπουλα.

            ΙΙΙ. ‘Οπως και να έχει, το τι είμαι θα μπορούσε και να είναι αδιάφορο, στην τελική όταν ρωτάς αν έξω βρέχει, δε χρειάζεσαι μετεωρολόγο. Εδώ είμαστε και θα τα πούμε για το αν ειναι saturated η βαριά βιομηχανία, για το αν η αυτοκινητοβιομηχανία περνάει γαμάτα ή γάμα τα: Νταξ, δεν ξέρουμε και πολλά δημόσια, η Νισσαν θελει να εξαγορασει πίσω τη Ρενο γιατι η δεύτερη δεν εχει πωλησεις, η VW βήχει λογω ντιζελγκέιτ, η ΚράισλερΦίατ δεν έχει μια και συζητείται εξαγορά μπας και βρει φράγκα για επενδύσεις, την Πεζώ της βάλανε χαλινάρι οι Κινέζοι αφού την έσωσε το γαλλικό δημόσιο, δε μου φαίνονται οι δημόσιες αυτές ειδήσεις να δείχνουν πάντως και πολύ ωραία περίοδο αλλά θα μου πεις το ωραία είναι κάτι σχετικό.

            Εγώ πάντως θα πόνταρα πως η βιομηχανία δεν αναμένεται να γνωρίσει μέρες δόξας και μαζί μου δε θα διαφωνούσαν πάντως ο Γκέιτς που μιλά για φόρο στα ρομπότ ή ο Τραμπ που θέλει να προστατέψει τις δουλειές τσα Μιντγουέστ. Το μέλλον θα δείξει ποιος από τους δύο παπαρολογεί.

          • GES

            Με αυτά που διαβάζω απόψε μάλλον θα ξεχάσω κι αυτά που ξέρω φίλε ΠΤ :) Περιγράφεις μια “μπακάλικη” μεθοδολογία εντελώς άστοχη τουλάχιστον για την αμυντική βιομηχανία που είναι το θέμα μας και για το συγκεκριμένο ερώτημά μας, δηλαδή ποιο είναι το net profit (export). Το συγκεκριμένο στοιχείο δεν θα το βρεις στο annual και financial report μιας αμυντικής βιομηχανίας, ούτε και θα μπορέσεις να το εξάγεις.

            Τώρα για τα υπόλοιπα, σε χώρους συζήτησης όπως εδώ που κάποιοι από εμάς επιλέγουμε να γράφουμε χωρίς το πραγματικό μας όνομα, κρινόμαστε αποκλειστικά και μόνο από τα επιχειρήματά μας και το ύφος μας.
            Καλό βράδυ

            ΥΓ: Από απλή περιέργεια πάντως, αν θες απαντάς, να υποθέσω πως πριν το προηγούμενο σχόλιο σου πρόλαβες και έτρεξες όλη αυτή την έρευνα σε ετήσιες αναφορές, στον διεθνή τύπο, διασταύρωσες στοιχεία, είδες αποδόσεις αντίστοιχων αμυντικών επενδύσεων ή δεν χρειάστηκε κλπ;

          • Πάτε καλά;

            . . .

    • Χρηστος

      Μια χαρα πουλαει και η VW και η BMW και η Mercedes. Κοντραρονται στα ισα τα τελευταια χρονια απο ΗΠΑ, Γαλλια και Ιαπωνια και πρεπει να μειωσουν τις δαπανες. Ειναι θεμα ανταγωνισμου. Που ειναι το περιεργο λοιπον?

      • Πάτε καλά;

        H VW πουλάει επειδή ανεπίσημα κάνει dumping για να μη χάσει μερίδιο αγοράς. Τα πράγματα είναι ένα τικ πριν αρχίσουν μαζικές απολύσεις, ήδη έχουν εφαρμόσει όλα τα άλλα μέτρα (περικοπές, απολύσεις και προσλήψεις νεαρότερων, κουρτσμπάιτ πως σκατά λέγεται κοκ). Ούτε βέβαια στις Γαλλία και ΗΠΑ είναι καλύτερα τα πράγματα. Απλά food for thought για το πού πάμε. :(

        • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

          Κούρτσαρμπάϊτ (kurzarbeit)=βραχεία εργασία,όταν δηλαδή σε εβδομαδιαία συνήθως βάση αξιοποιούνται λιγώτερες από τις προβλεπόμενες ημέρες εργασίας,ὡς προσωρινό μέτρο ελλείψει αμέσων παραγγελιών,ἤ κρισίμων απαρτίων.

  • Larisaios

    Πολύ καλο άρθρο, όπως συνήθως (μας κακομαθαίνετε κύριε Πρέσβη, που έλεγε και η διαφήμιση). Επιτρέψτε μου μια προσθήκη: Ένα ακόμη πρόβλημα που μπορεί πολύ σύντομα να αντιμετωπίσει η τουρκικη πολεμική βιομηχανία είναι οι εκκαθαρίσεις οπαδών του Gülen. Θεωρώ εξαιρετικά απίθανο αυτές να μην αγγίξουν τις MKEK, ΤΑΙ, ASELSAN κλπ, τη στιγμή που σε όλους τους άλλους τομείς της οικονομίας και διοίκησης δεν έχει μείνει ούτε κολυμπηθρόξυλο. Και φυσικά αυτό θα έχει συνέπειες, αντίστοιχες με τις συνέπειες στις TED.

    • Cynaegeirus

      Περάσανε απο την ASELSAN πρόσφατα. Πάνω απο 100 μηχανικούς

      • S. P.

        Καλησπέρα! Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα απορροφηθούν από τις ελληνικές επιχειρήσεις αμυντικού υλικού…
        (Έτσι για να ευθυμήσουμε λίγο, γιατί οι συγκρίσεις θα μας στενοχωρήσουν τα μάλα..)

      • Πάτε καλά;

        Ξέρω εγώ προσωπικά μέσω κολλητών(τους ξέρουν αυτοί) τουλάχιστον 4 μηχανικούς που την κάνανε από την Τουρκία για αυτό ακριβώς το λόγο: 2 Γερμανία, ένας ΗΠΑ και ένας Ελβετία. Μιλάμε για απίστευτες καταστάσεις-όποιος μπορεί να φύγει, απλά ΦΕΥΓΕΙ. Και εννοείται πως το πιο ελαφρύ επίθετο που έχει ακουστεί για τον σουλτάνο είναι το bastard. Ακούστηκαν και βαρύτερα αλλά δεν το επιτρέπει η αγωγή μου να γράψουμε αυτά τα πράγματα γιατί θα φωνάζει και ο strategy.

  • M.K.E

    Για μια χωρα που εχει επενδυσει δεκαπλασια αν οχι παραπανω,ποιο ακριβως ειναι το εντυπωσιακο νουμερο;
    Δευτερον,τι ακριβως εξαγει στις ΗΠΑ και στο Ηνωμενο Βασιλειο που δεν βρισκεται στην αγορα;ειλικρινα θα ηθελα να μαθω.
    Μια ερμη Γιουγκοσλαβια και ειχε καλυτερες συμπαραγωγες και παραγωγες κατοπιν αδειας,μεχρι και ελαφρα μαχητικα παρηγαγαν.Ειχαν μηπως αναλογο προυπολογισμο;
    Κατι τουρκικο αμιγως το οποιο να “φοριεται” σε ενα πλοιο,αεροπλανο η αρμα μαχης υπαρχει;
    Σε μια αγορα αμειλικτη που κονταροχτυπιουνται μεγαλες εταιριες με ολα τα δυανατα μεσα σε ολα τα μηκη και πλατη της γης,τι μελλον μπορουν να εχουν καποια φαινομενικα hi-tech συστηματα τουρκικα που δεν εχουν οφελιμο χρονο επιχειρησιακης ζωης οποτε και συμπερασματων για αποδοση και αξιοπιστια;
    Ακομη και φορητος οπλισμος σε μεγαλα νουμερα,νουμερα μαζας, ειναι ξενος,οχι εγχωριας σχεδιασης.Για τι προοπτικες μιλαμε λοιπον;

    • GES

      Αγαπητέ ΜΚΕ, όταν μια δραστηριότητα μέσα σε πέντε χρόνια διπλασιάζει τις εξαγωγές της, δηλαδή έχει μέση ετήσια αύξηση περίπου 15%, με τζίρους όχι κάποιες δεκάδες εκατομμύρια αλλά πάνω από 1,5 δις, η επίδοση της, με βάση τη διεθνή επιχειρηματική πρακτική, μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί εντυπωσιακή είτε μας αρέσει είτε όχι.

      Δεν είναι ακριβώς γνωστό το συνολικό ποσό που έχει επενδύσει η Τουρκία για την ανάπτυξη της αμυντικής της βιομηχανίας. Μια ένδειξη πάντως είναι ότι τα τελευταία χρόνια επενδύει μόνο σε R&D στον χώρο της άμυνας, περίπου 1 δις τον χρόνο. Ο συγκεκριμένος όμως χώρος δεν είναι μια συνηθισμένη επιχειρηματική δραστηριότητα προκειμένου να υπολογίσουμε σχετικά εύκολα το ROI. Παράμετροι όπως η ανάπτυξη της εγχώριας τεχνογνωσίας, η ανεξαρτητοποίηση από εξωτερικούς προμηθευτές κλπ δεν μπαίνουν εύκολα σε ένα excel.

      Ενδεικτικά κάποια αμιγώς τουρκικά προϊόντα σήμερα σε παραγωγή: Το βλήμα UMTAS, το EW σύστημα KORAL, η σειρά Ε/Ο ASELFLIR, ο δορυφόρος Göktürk-2, το UAV Anka, το εκπαιδευτικό αεροσκάφος Hürkuş κλπ.

      Το άρθρο περιλαμβάνει μια πολύ σύντομη ανάλυση των προοπτικών. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως ο στόχος είναι ανέφικτος. Όχι τόσο γιατί τα τουρκικά προϊόντα είναι για “πέταμα”, ο Ερντογάν θα “τσακωθεί” με όλους κλπ αλλά απλώς γιατί η αγορά που έχει στοχοποιήσει η Τουρκία είναι σχετικά μικρή και ιδιαίτερα απρόβλεπτη.

      • M.K.E

        ΦΙλε GES,ξεκινησα καθαρα απο θεμα αποριας προσωπικης γιατι πραγματικα δεν ξερω τι μπορει να εξαγει η Τουρκια σε μια χωρα σαν τις ΗΠΑ στον τομεα του στρατιωτικου υλικου.Η πρωτη σκεψη που εκανα ηταν για πυρομαχικα.Μετα σκεφτηκα θυγατρικες που λειτουργουν στην Τουρκια η συμμετοχη σε καποια προγραμματα,οποτε το ολο θεμα αλλαζει σε σχεση με το καθαρα εθνικο προιον.
        Ευχαριστω τον φιλο @disqus_lru5NLkIA9:disqus που μου ξεδιαλυνε εν μερει την απορια στο συγκεκριμενο θεμα.
        Οσον αφορα το target της Τουρκικης βιομηχανιας,γεωγραφικα εννοω,πιστευω οτι ειναι ακομη πιο δυσκολο μιας και υπαρχει μια πληθωρα παικτων που εχουν κανει ονομα εδω και καιρο με προιοντα στοιβαρα.
        Απο Βραζιλια και Ν.Αφρικη μεχρι Σλοβακια,Ρουμανια,Ουκρανια και Κινα που η Κινα βεβαια δεν ειναι καθολου μικρη αλλα προσφερει οπλα μαζικα σε δελεαστικες τιμες.

    • Πάτε καλά;

      ΜΚΕ,
      ι)7 έτη πριν μας έλεγε σε μια παρέα ένας Ιταλός μηχανικός πως η Ανγκούστα πούλησε πόσα ελικόπτερα στις ΗΠΑ επειδή μόνο και μόνο συμμετείχε στην εισβολή στο Ιράκ. Στην ίδια λογική καταλαβαίνεις γιατί οι ΗΠΑ ή η Βρετανία αγοράζουν υποσυστήματα.
      ιι) ‘Ενας άλλος λόγος είναι ο πολυάριθμες εταιρίες που παίρνουν υπεργολαβία έργα μεγαλύτερων. Πχ ας πάρουμε τη Zodiac: Αντί να φτιάχνει crashworthy καθίσματα η ίδια, δίνει πχ το σκελετό με τα σχέδια και το υλικό να χυτευθούν σε μια τρίτη χώρα χαμηλότερου κόστους και τα επανακάνει εισαγωγή. Πολύ συνηθισμένο στη βαριά βιομηχανία.

    • ajohn

      Τουλαχιστον σε μια περιπτωση , μπορουμε να υπερηφανευομαστε, …για το WHISPR της Ιντρακομ που “φοριεται” σε ξενα οπλικα συστηματα.

  • Β.Κ

    ‘Οταν έγραφα εδώ και σε άλλο αξιόλογο φιλικό site, πως είμαστε πολύ τυχεροί που οι Τούρκοι μεγαλωπιάνονται με την ιδέα της “εθνικής αμυντικής βιομηχανίας”, πολύ λίγοι είχαν συμφωνήσει μαζί μου.Όσο περνούν τα χρόνια, αυτό επιβεβαιώνεται. Είμαστε τυχεροί διότι αν η Τουρκία έδινε όλα αυτά τα δισ, αμιγώς για εξοπλισμούς, σήμερα θα ήταν έτη φωτός μπροστά μας(σε συνδυασμό και με την ελληνική κρίση πάντα).

    Για να έχει η Τουρκία αμυντική βιομηχανία, αντάξια του μεγέθους της, θα πρέπει να συμβούν ταυτόχρονα 3 αδύνατα πράγματα.

    α) να την αφήσουν οι ανταγωνίστριες χώρες
    β) να έχει για 30 χρόνια πολιτική σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη.
    γ) να βρει χώρες που θα προμηθευτούν σε επαρκείς ποσότητες, αυτά που παράγει.

    ΥΓ1: Είμαστε πολύ τυχεροί που δεν πέσαμε κι εμείς κι άλλο σε τέτοια λούμπα.Καλό είναι να υπάρχει εθνικ’η βιομηχανία, αλλά μόνο σε ελαφρύ οπλισμό, οχήματα, είδη, ένδυσης, προιόντα έντασης τεχνολογίας, εκτέλεση υποκατασκευαστικού έργου , ναυπηγεία και εργοστάσια συντήρησης.Στην Ελλάδα σήμερα, υπάρχουν όλα τα παραπάνω.Όραμα απαιτείται για την ουσιαστικότερη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων τους.

    • Πάτε καλά;

      Πολύ αφιερωμένο, δες την εικόνα:
      http://www.zerohedge.com/news/2014-05-16/where-worlds-unsold-cars-go-die

      Και πρόσεξε, αυτά είναι τα ΑΠΟΥΛΗΤΑ σε μια χρονιά που η εταιρία είχε κέρδη πάνω από 1.5 δις δολλάρια. ‘Οταν λέω πως η βαριά βιομηχανία πάει προς saturation, νομίζουν πως κάνω πλάκα. Τα πράγματα τα βλέπω εκ των έσω και ΔΕΝ είναι καλά.

    • SPY_GR

      Φίλε Β.Κ, διαφωνώ πλήρως με όσους υποβαθμίζουν την εντυπωσιακή πρόοδο της πολεμικής τους βιομηχανίας,

      Η ανάπτυξη των ανάλογων τεχνολογιών απαιτεί χρόνο, κόπο, στόχους και χρήματα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος δεν τα έχουν πάει άσχημα: νέες σχεδιάσεις και προιόντα, αυξητική τάση στις εξαγωγές, χιλιάδες επιστήμονες στην έρευνα και ανάπτυξη, αυξανόμενο ποσοστό κάλυψης των αναγκών τους εγχωρίως και κυρίως κάτι που δυστυχώς παραβλέπουν πολλοί η συσσώρευση της σχετικής εμπειρίας, τεχνογνωσίας και αυτοπεποίθησης που αθροιστικά τους οδηγεί στο επόμενο βήμα ή και άλμα κάποια στιγμή στο μέλλον!
      Τώρα άν θα συνεχιστεί αυτό με τους ίδιους ρυθμούς είναι πρόωρο να το πούμε, σίγουρα όμως έχουν δημιουργήσει την κρίσιμη μάζα για να το επιδιώξουν.

      Τέλος για το ποιός είναι τυχερός και ποιός έχει πέσει σε λούμπα, νομίζω η απάντηση είναι προφανής…

      • Larisaios

        Εγώ τουλάχιστον δεν υποβαθμίζω την πολεμική τους βιομηχανία, έχουν πράγματι πετυχει σημαντική ανάπτυξη, αλλά από ότι φαίνεται δεν ξέρουν που να σταματήσουν. Εχουν καταφέρει σημαντικά πράγματα σε τομείς που τους παίρνει, όπως ο ελαφρύς οπλισμός, τα τεθωρακισμένα, τα ΜΕΑ, τα ηλεκτρονικά, τα ελαφρά αεροσκάφη κλπ. Η επιτυχία τους εκεί τους έκανε να νομίζουν ότι είναι ΗΠΑ και θέλουν να φτιάξουν μαχητικά αεροσκάφη, άρματα, φρεγάτες και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Επενδύουν τεράστια ποσά σε αυτά τα προγράμματα, χρηματοδοτώντας τα με εξωτερικό δανεισμό, δημιουργώντας υψηλόμισθες θέσεις εργασίας και εσωτερική ζήτηση ελπίζοντας να κάνουν απόσβεση της επένδυσης από μελλοντικές εξαγωγές. Ουσιαστικά πρόκειται για μια φούσκα που θα σκάσει όταν τα Altay, MILGEM, TFX κλπ. δε μπορέσουν να τραβήξουν τις ανάλογες παραγγελίες.

        Το ίδιο μοντέλο βλέπουμε και στις κατασκευές (τζαμιά, διώρυγα παράλληλα στο Βόσπορο, τούνελ κάτω απο το Βόσπορο, κλπ.) την ΤΗΥ (ίσως η ταχύτερα αναπτυσόμενη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο, βοηθούμενη από θηριώδεις επιδοτήσεις για την αγορά των πιό σύγχρονων αεροσκαφών) και πάει λέγοντας. Το μοντέλο της αμυντικής βιομηχανίας τους υποφέρει, επιπλέον, από ένα παράδοξο: για να τραβήξει πραγματικά σημαντικές παραγγελίες πρέπει να προσφέρει προϊόντα ανταγωνιστικά σε επιδόσεις με τα αντίστοιχα δυτικά, άρα πρέπει τα προϊόντα τους να έχουν κρίσιμα δυτικά υποσυστήματα (κινητήρες, ραντάρ, κλπ.)
        Αν τα διαθέτουν δεν έχουν ανταγωνιστική τιμή.
        Αν δεν τα διαθέτουν δεν είναι ανταγωνιστικά σε επιδόσεις.

        Και κάτι ακόμα: Έχω την αίσθηση ότι αυτή η μεγαλομανία ξεκίνησε με την ανάρρηση του Ερντογάν στην εξουσία. Τα προγράμματα για εγχωριο άρμα, μαχητικό κλπ υπήρχαν, αλλά πιο πολυ ως σκέψεις παρά ως ρεαλιστικά σχέδια που θα υλοποιούνταν στο ορατό μέλλον. Κάνω λάθος;

      • Β.Κ

        Δεν μπορώ ούτε καν να σκεφτώ, αν οι Τούρκοι διέθεταν όλα τα χρήματα τους στην αγορά όπλων….απλά δεν μπορώ.Για παράδειγμα, να έπαιρναν Α129 απευθείας….1ον θα έπαιρναν τα διπλά σε αριθμό, θα πετύχαιναν εν τέλει καλύτερη τιμή, και θα τα είχαν πάρει σχεδόν όλα.Απτην άλλη, με αυτό που έκαναν, πλήρωσαν τα μαλλιοκέφαλα τους, ΔΕΝ το παράγουν μόνοι τους(υπάρχουν απάρτια που χρειάζονται αγορές έξωθεν), και ακόμα δεν τα έχουν παραλάβει όλα.(ούτε τα μισά).Και επιπλέον, αντιμετωπίζουν και μια σειρά προβλημάτων.

        Το μόνο που παράγει μόνη της η Τουρκία σήμερα(ολομόναχη όμως), είναι τροχοφόρα οχήματα.Τίποτα άλλο.Το ότι έβγαλαν κάποιες νέες σχεδιάσεις δεν μου λέει κάτι.

        ΥΓ: Είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε 2 τελείως διαφορετικές απόψεις.Το παρόν πάντως, ςπιβεβαιώνει εμένα, κι όχι εσένα αγαπητέ.15 χρόνια μετά τις ονειροπόλες βλέψεις τους, και το μόνο που έκαναν είναι ένα Φιρτίνα και οχήματα.Και το Altay όταν και ΑΝ το βγάλουν, θα είναι ένα άρμα που παρόλο που θα είναι 15-20 χρόνια νεότερο του Λεο2Χελ, θα είναι χειρότερο.

        ΥΓ2:Η Ελλάδα πρέπει να αγοράζει καινούρια συστήματα ΚΟΡΥΦΑΙΑΣ ποιότητας, για ποιοτικό πλεονέκτημα, και μεταχειρισμένα αξιόλογα συστήματα για την διατήρηση των αριθμών.Ούτε Κενταυρος, ούτε Αρτεμις, ούτε Φρεγατοκορβέτες.

        • M.K.E

          Εχεις απολυτο δικιο σε ολα τα σημεια.και θα μου επιτρεψεις μεσω της απαντησης-επικροτησης να απαντησω καισ τους αλλους φιλους γιατι δεν θελω να spammarw με δεκα απαντησεις.
          Αυτο που λες δεν ειναι θεμα οπτικης γωνιας,ειναι μια πραγματικοτητα.Αν μετα απο τοσα δις,χρονια ολοκληρα, ριγμενα στην ερευνα,σχεδιασμο και αναπτυξη,χιλιαδες επιστημονες και εγκαταστασεις δεν ειναι σε θεση να παροσυαισουν καποια σοβαρα συστηματα τοτε γιατι μιλαμε;μια Ν.Αφρικη,με εμπαργκο και διεθνη απομονωση και εκανε μια σειρα απο συστηματα απολυτου σεβασμου και λειτουργικοτατα ενω οι τουρκοι με τις απειλες,εκβιασμους και τοσες συμφωνιες που εκαναν παντοτε,δεν εχουν καταφερει ουτε το ενα δεκατο αυτων.Ακομη και το Ιραν τους εχει αφησει πισω.Για καντε μια συγκριση και δειτε ποιος ειναι και τι κανει.
          Ουτε καν αντιστροφη μηχανικη ειναι σε θεση να κανουν σε παλια συστηματα,πολλω δε μαλλον να κανουν εξαρχης κατι καινουριο.
          Δεν μπορω να μην αναφερω τον @ajohnthess:disqus και να τον ευχαριστησω που μας υπενθυμισε για την επιτυχια της ιντρακομ,που η συγκριση με τις συνθηκες που αντιμετωπιζουν οι μεν και οι δε ειναι χαοτικες.
          Φιλε @kostaszangogiannis:disqus το clue στο τι και πως της τουρκικης βιομηχανιας ειναι ακριβως ατο που περιγραφεις.Αλλα τι ειδους αναπτυξη αξια σεβασμου εμφανιζουν την ωρα που απο τα G-3 μεχρι τα Μ-16 και πολυβολα,ολα ειναι ξενα;
          Δλδ,επειδη εκαναν ενα αντιγραφο του predator ειναι και καλα μπροστα;η μηπως με το αεροπλανακι γενικης αεροποριας μπαινουν στον χωρο της αεροδιαστημικης;με την ιδια λογικη και η ελλαδα εμφανισε ρεπλικα μαχητικου στελθ σε κλιμακα με τον εφευρετη-κατασκευαστη απο το Αγρινιο..επισης αν σκεφτεις οτι στο μακρινο 90 ειχαμε το πρωτο σχεδιο ΜΕΑ απο μια ομαδα φωτισμενων ανθρωπων που δουλευαν σε απανθρωπες συνθηκες και με ολο το κρατος απεναντι,πες μου ποιος ειναι αξιος σεβασμου.
          Και επαναλαμβανω την ερωτηση ρητορικα αλλα μπορει να προκυψει και γνωση που αγνοω:πες μου εσυ η οποιος αλλος ενα συστημα που ειναι τουρκικο και διαπρεπει στην αγορα;Ας αρκεστει στο να μεγαλωνει την μαυρη τρυπα της οικονομιας της και τα υπολοιπα ας τα κανει ρεπλικες σε κλιμακα να πιασει τουλαχιστον την αγορα παιχνιδιων.

          • Ivy Chris

            Και εσύ και ο @disqus_3zWW2yw7em:disqus κάνετε ένα θεμελιώδες λάθος στην ανάλυσή σας, στην αντίληψή σας για το σκοπό της κατά τόπον παραγωγής αμυντικών συστημάτων.
            Ο στόχος της τουρκίας δεν είναι η παραγωγή “first class” συστημάτων αλλά η παραγωγή “indigenious” συστημάτων τα οποία θα είναι σε επαρκή ποσότητα, θα μπορούν να εξοικονομούν συνάλλαγμα και πρωτίστως θα την απεξαρτητοποιούν από Δυτικές προμήθειες.
            Ειδικά το τελευταίο είναι πρωτεύουσας σημασίας για την τουρκια.
            Οι τούρκοι δεν θέλουν ή χρειάζονται το καλύτερο tank του κόσμου, μια που αυτό σημαίνει ότι τα ανταλλακτικά θα πρέπει να τα προμηθεύονται μόνο από έναν εξωτερικό προμηθευτή.
            Οι Τούρκοι θα προτιμούσαν να έχουν ένα καλό tank που είναι ανταγωνιστικό έναντι των περιφερειακών τους αντιπάλων και το οποίο θα το παράγουν εσωτερικά.
            Και αν έχουν πρόβλημα με τη Γερμανία στη προμήθεια του κινητήρα θα επιλέξουν πχ. τον Ουκρανικό κινητήρα σε ντόπια παραγωγή, αποκτώντας την τεχνογωσία που είναι και το ζητούμενο, ανεξαρτήτως αν είναι υποδεέστερος του Γερμανικού…
            Δεν είναι ο Ερντογαν που ξεκίνησε αυτό το Δόγμα, το παρέλαβε και το επεξέτεινε…
            Σαράντα χρόνια πριν, με την εισβολή στη Κύπρο ξεκίνησε το εμπαργκο πώλησης όπλων στην τουρκία. Ηταν ένα σοκ το οποίο άλλαξε εντελώς τη προσέγγιση στη προμήθεια των εξοπλισμών τους.
            Οι Δυτικοί, ειδικά οι Ευρωπαίοι, μετέπειτα έδειξαν μεγαλύτερη ευαισθησία στη χρήση Δυτικών συστημάτων από τις τουρκικές δυνάμεις έναντι των Κουρδικών περιοχών απ’ ότι στην εισβολή στη Κύπρο. Αυτό δημιούργησε αίσθημα ανασφάλειας και οδήγησε την πολιτική ελιτ να αποφασίσει στην επένδυση Δισ $ με σκοπό την αυτάρκεια. Αυτή η απόφαση φέρνει αποτελέσματα τώρα.
            https://uploads.disquscdn.com/images/07d1aefbff76604450f6eb234f7d4442c881249b57bf7784024217e9807f73a3.gif
            Η τουρκία δεν έχει αποδειχτεί “ευαίσθητη” στην αύξηση των Ελληνικών αμυντικών δαπανών διαχρονικά (1990-2004), ενώ η Ελλάδα ιστορικά έχει αποδειχτεί “Υπερευαίσθητη” στην αύξηση των τουρκικών αμυντικών δαπανών και την έχει κατηγορήσει πολλάκις στο παρελθόν για υπερεξοπλισμούς & διατάραξη της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο και έχει αντιδράσει σπασμωδικά και χωρίς σχέδιο…
            http://www.sobiad.org/ejournals/journal_ijef/archieves/2010_1/08hakki_bilgen.pdf
            Αυτά είναι πολιτικά λογίδρια των Ελλήνων “μαυρογιαλούρων” για να δικαιολογήσουν τους κατ’ ανάθεση εξοπλισμούς, φυσικά με τις αναλογούσες μίζες.
            Η τουρκία, πέραν της Ελλάδος, είχε και έχει το Ιραν, τη Συρία & τη Ρωσία, καθώς και τους Κούρδους εσωτερικά.
            Συνεπώς πρέπει να το δούμε με ολιστική προσέγγιση για να κατανοήσουμε τι πραγματικά επιδιώκει με αυτή την πολιτική.
            Συνδύασε τα ανωτέρω σε μια υποθετική μελλοντική περίπτωση εμπαργκο (πολύ πιθανή) και με ταυτόχρονη έλλειψη συναλλαγματικών αποθεμάτων (ελλείψει ξένων επενδύσεων) και πες μου αν συντρέχουν λόγοι εθνικής ανασφάλειας…
            Σε νεκρό χρόνο ή τουρκία προέβη σε προγράμματα συμπαραγωγής με σημαντικές επενδύσεις τουρκικών κεφαλαίων όπως τα F-16 και τα AIFV’s. Το Falcon επέτρεψε την δημιουργία της TAI το 1984 με την τουρκική TUSAS και την Αμερικανική General Dynamics ως εταίροι, καθώς και η TUSAS Motor Sanayi A.Ş. το 1985 με TAI και την General Electric για την παραγωγή εξαρτημάτων του κινητήρα. Το πρόγραμμα AIFV γέννησε to στρατιωτικό όχημα της εταιρείας FNSS – μια κοινοπραξία της Nurol (49%) και της FMC (τώρα BAE Systems, 51%) – το 1988. Επιπλέον, σε αυτές τις εταιρείες, οι Aselsan και MIKES σε ηλεκτρονικά συστήματα, η Aspilsan στην παραγωγή μπαταριών, η MKEK στα πυρομαχικά και στη παραγωγή όπλων, η Havelsan σε παραγωγή στρατιωτικού λογισμικού και η Roketsan σε βλήματα & κατευθυνόμενους πυραύλους.
            Από την δεκαετία του 1980 αυτές οι εταιρείες έγιναν η ραχοκοκαλιά της τουρκικής στρατιωτικής βιομηχανίας, οι οποίες εν αντιθέσει με την Ελληνική κρατικιστική προσέγγιση, ιδιωτικοποιήθηκαν μερικώς προσελκύοντας ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια.
            Επακόλουθο ήταν η καθ’ ολοκληρία αντιστάθμιση των εισαγωγών πρώτων υλών του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, έναντι των εξαγωγών έτοιμων προϊόντων, σε δολαριακές τιμές (όπως φαίνεται στο σχετικό 1ο γράφημα που ανήρτησα παρακάτω).
            Οχι γενικά των τουρκικών εισαγωγών αμυντικών συστημάτων αλλά των βιομηχανιών…
            Αυτή ήταν μόνο η αρχή.
            Να θυμηθούμε, γιατί μας διαφεύγει, η αρχική Κινεζική προμήθεια & συμπαραγωγή των WS-1 302-mm MLRS (T-300 Kasırga) και οι πύραυλοι Β-611 (J-600T Yıldırım) από την Roketsan.
            Ομοίως, το Κορεατικό Κ2 MBT (Altay), το υβριδικό της Hyundai Rotem. Η τουρκία επίσης συνεργάστηκε με τη Ρωσία στην προμήθεια των αντιαρματικών πυραύλων Kornet. Συμπαραγωγή, όχι προμήθεια…
            Τώρα παρακολουθούμε την προσπάθεια του σχεδίου παραγωγής τουρκικού μαχητικού Α/φους (TF-X) με την κοινοπραξία της BAE, καθώς και την παραγωγή τουρκικού περιφερειακού πολιτικού Jet (TRJet 328 and 628), που πρόσφατα παρακολουθήσαμε την παρουσίασή του, σε συνεργασία με την Αμερικανική “Sierra Nevada” και την επιμονή των τούρκων για 70% τουρκική συμμετοχή (αδύνατο προς το παρόν). Τελικά οι τούρκοι συμβιβάστηκαν με μικρότερη αρχική συμμετοχή, η οποία όμως θα βαίνει αυξανόμενη με τη πρόοδο εργασιών… εως το 70%.. Δεν εγκαταλείπουν.
            Αυτή η αίσθηση του ελέγχου και της ευελιξίας ενθαρρύνει περαιτέρω την στήριξη της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας, και προσελκύει επενδύσεις, οδηγώντας σ’ ένα ενάρετο οικονομικό κύκλο με μαθηματική ακρίβεια (πέραν όλων των άλλων δευτερευόντων θετικών συνεπειών).
            Συνεπώς, οι επενδύσεις στην τουρκική αμυντική βιομηχανία επέτρεψε στην τουρκία να έχει “κάποιο έλεγχο” πάνω στην παραγωγή οπλικών συστημάτων, τη συντήρηση και την προμήθειά τους.
            Με τη σειρά τους, αυτές οι εξελίξεις έχουν αυξήσει τις δυνατότητες του στρατού για την αντιμετώπιση μεγάλων απειλών για την ασφάλειά τους, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα την επιρροή των ξένων προμηθευτών στην τουρκική εξωτερική πολιτική και την πολιτική αποφάσεων ασφάλειας.
            Ίσως το πιο σημαντικό, η πρόοδος σε τοπικό επίπεδο παραγωγής ενισχύει την πεποίθηση ότι η τουρκία θα μπορούσε να σπάσει την εξάρτησή της από ξένες στρατιωτικές τεχνολογίες και να γίνει αυτάρκης χώρα.
            Στο τέλος, αυτή η πεποίθηση ενθαρρύνει τις επενδύσεις στις αμυντικές βιομηχανίες με στόχο την αυτάρκεια.
            Τι απ’ αυτά δεν μας κάνει?
            Επειδή χρησιμοποιήθηκαν παροιμίες να γράψω κι εγώ μια που μου έρχεται κατά νου…
            “Οσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…”

          • Β.Κ

            Ξαναδιάβασε το σχόλιο μου, νομίζω έχεις μπερδευτεί αγαπητέ.
            Λέω πως με το να μεγαλοπιάνεται η Τουρκία, μας κάνει δώρο, και μας δίνει χρόνο.Ό,τι και να λες, αν αγόραζαν με συμπαραγωγές, θα είχαν πολλαπλάσιο οπλισμό, σε όλες τις κατηγορίες, και οικονομικότερα.

            Το άλλο που τονίζω, είναι ότι η Ελλάδα, καλά έκανε και δεν έπεσε σε τέτοια λούμπα.Δεν είμαστε εμείς για τέτοια.Η μίζα θα πάει σύννεφο, κι αυτο που θα βγεί, θα είναι ό,τι ναναι.
            Το γεγονός πάντως είναι ένα.Οι Τούρκοι σήμερα, μετά από 15-20 χρόνια προσπαθειών και πακτωλού χρημάτων, το μόνο που παράγουν ολομόναχοι είναι οχήματα. Όλα τα άλλα είναι σανός για τον τουρκικό λαό και για τον τουρκόφιλο ελληνικό.+-
            Όσον αφορά για την προσβλητικότατη παροιμία που γράφεις( ενώ εγώ δεν αναφέρθηκα σε εσένα), έχω να σου πω το εξής:
            Η τουρκοφοβία και η τουρκολαγνεία στη χώρα μας δεν έχει όριο.Τέτοια αβάντα στα “Τουρκικά” συστήματα,ούτε η Ασελσαν

          • Ivy Chris

            Ενα-ένα να δούμε ποιος έχει μπερδευτεί…γιατί φαίνεται ότι η ανάλυσή σου αυτοπεριορίζεται από την εθνικιστική ιδεοληψία σου..
            Κακό πράγμα να ταιριάζεις μια αντίληψη για να ανταποκρίνεται στα πιστεύω σου.
            Προφανώς και δεν διάβασες τη μελέτη των Ελλήνων & Ξένων διακεκριμμένων Καθηγητών Διεθνών Σχέσεων που πόσταρα συνημμένα προηγουμένως.
            Αλλά θα μου πεις τι να μας πουν τώρα οι καθηγητές. Εεεε!!!
            Τουρκολάγνοι κι αυτοί.
            Αν και χάνω το χρόνο μου για πάμε παρακάτω…

            1.”Λέω πως με το να μεγαλοπιάνεται η Τουρκία, μας κάνει δώρο, και μας δίνει χρόνο”

            Τι σημαίνει μεγαλοπιάνεται η τουρκία. Η διαρκής προσπάθεια που κάνει από το 1980 και μετά για να απεξαρτηθεί από εισαγωγές οπλικών συστημάτων τυγχάνει αρνητικής κριτικής από μεριάς Ελλήνων “στρατηγικών αναλυτών…”?
            Η μέχρι τώρα Ελληνική πορεία εξοπλιστικών προγραμμάτων μας δίνει το δικαίωμα & την αξιοπιστία να ασκούμε κριτική στο αν η τουρκία είναι επιτυχής ή όχι??
            Οταν ξεκίνησε η προσπάθεια τοπικής παραγωγής συστημάτων η τουρκική προστιθέμενη αξία ήταν 20% και έχει ανέλθει στο 60% και πιθανώς σε 5 χρόνια με την εξέλιξη που δείχνει σε 80% και σε άλλα 10 χρόνια στο 90%….
            Εδω, οι ΗΠΑ και δοκιμάζουν ξένα συστήματα ΑPS για τα Abrams και η Γαλλία ακόμη εισάγει Αμερικανικά συστήματα για τα Rafale, η δε Ρωσία μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσε Γαλλικά υποσυστήματα για τα Radars των Su..

            2. “μας κάνει δώρο, και μας δίνει χρόνο.”

            Για τι πράγμα μας δίνει χρόνο? να κάνουμε τι? την αναγέννηση του φοίνικα μέσα από τις στάχτες του?? ή μήπως για να εξοπλιστούμε δυναμικά …

            3. “Το άλλο που τονίζω, είναι ότι η Ελλάδα, καλά έκανε και δεν έπεσε σε τέτοια λούμπα.Δεν είμαστε εμείς για τέτοια.”

            Για πες μας για τι είμαστε? Μήπως για ουζάκι, παραλία, κανα μπαφο, καμμια γκομενίτσα, φραπεδάκι -τώρα Freddo- και έχει ο Θεός….Εεεε

            4. “Η μίζα θα πάει σύννεφο…”

            Εσύ βέβαια νομίζεις ότι μόνο οι Ελληνες παίρνουν μίζες, Εεεε.
            Οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι, οι τούρκοι, οι Ισραηλίτες οχι έτσι.?

            5. “προσβλητικότατη παροιμία που γράφεις”

            Δεν έγραψα καμμια προσβλητικότατη παροιμία, αλλά προφανώς δεν γνωρίζεις την ερμηνεία της. Για να στο διευκρινίσω, “Η αλεπού” στη περίπτωσή μας είναι η κριτική που ασκείται απέναντι σε κάποιον που προσπαθεί γνωρίζοντας ότι δεν έχει τη δυνατότητα να τον φτάσει και προφασίζεται ότι είναι εξυπνότερος που δεν προσπάθησε καν
            Που της είδες την προσωποποίηση???

            6. “Η τουρκοφοβία και η τουρκολαγνεία στη χώρα μας δεν έχει όριο.”

            Το να αναγνωρίζεις ότι μια μέχρι πριν 20 χρόνια μουσουλμανική & φτωχή τουρκία έχει φτάσει σε σημείο να λογίζεται ως σημαντική παραγωγός χώρα εξοπλιστικών συστημάτων από αξιόλογα & φερέγγυα Διεθνή Κέντρα Μελετών θεωρείται “τουρκολαγνία”?????
            Και είναι “τουρκόφιλος ελληνικός (το “Ελληνικό” έτσι γράφεται…) λαός, ποιος? αυτός που με στοιχεία σου καταρρίπτει το παραμύθι και αποδεικνύει την ανώριμη σκέψη σου???
            Να προσέχεις τι γράφεις άλλη φορά όταν μου απευθύνεσαι προσωπικά και συνολικά οι αφορισμοί & χαρακτηρισμοί σου είναι έωλοι & αβάσιμοι.
            Μια ματιά στο timeline στο διαθέσιμο χρόνο σου πιθανώς θα σου ξεδιαλύνει λίγο ποιος είναι τουρκόφιλος και ποιος είναι πνευματικά ασταθής…

          • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

            “Οσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…”
            Mία καλή αφορμή για μία διευκρίνηση:την τουρκική προσπάθεια δέν πρέπει να την συγκρίνουμε με την ἑλληνική,διότι σε σύγκριση μαζί μας όλοι ευνοούνται-είμαστε ὁ ορισμός της αποτυχίας.
            Για να αξιολογήσουμε την πρόοδο των απέναντι,θα βοηθούσε να την συγκρίνουμε με αυτή άλλων παικτών,και καλό θα ήταν να συγκρίνουμε και την χρηματοδοτική ικανότητα,αλλά και την απορροφητικότητα της εσωτερικής αγοράς.
            Επίσης,να εξετάσουμε τον βαθμό προόδου της εγχώριας Ε&Α και τον βαθμό αποδοχής των προϊόντων της διεθνώς,κάτι όχι εύκολο όταν πρόκειται για ηλεκτρονικά,όπως το GENESIS,αλλά σαφώς πιό χειροπιαστό σε ότι αφορά π.χ κινητήρες.
            Κατά την γνώμη μου,ἡ σύγκριση καλό θα ήταν να εστιάσει στις εξής χώρες
            1)Κίνα
            2)Ινδία
            3)Ν.Κορέα
            4)Ταϊβάν
            5)Ν.Αφρική
            Το σε ποιό υπόδειγμα βρίσκεται εγγύτερα ἡ Τουρκία,μπορεί να προκύψει στην πορεία,αλλά σκοποός εδώ δέν είναι ἡ κατάταξη,αλλά ἡ παρατήρηση της προόδου,ἤ της ελλείψεως της στα εξεταζόμενα υποδείγματα,και ἡ αναγωγή στην τουρκική πραγματικότητα.
            1)Κίνα,λοιπόν.
            Με ασύγκριτα μεγαλύτερο ΑΕΠ,και ασύγκριτα μεγαλύτερη εσωτερική αγορά,αλλά και με ασύγκριτα περισσότερες ικανότητες αντιστρόφου μηχανικής,στην υψηλή τεχνολογία εξαρτάται ακόμη από την ρωσσική τεχνική συνδρομή,και αναγκάζεται να αγοράζει κάθε τόσο τα γνήσια ρωσσικά,αφού δέν μπορεί να καλύψει τις πιό προωθημένες απαιτήσεις με τα εγχώρια αντίγραφα.
            2)Ινδία.
            Και εδώ μεγαλύτερο ΑΕΠ και εσωτερική αγορά,αλλά…

            Ακόμη λιγώτερη επιτυχία εξ ιδίων δυνάμεων,και εδώ ἡ ρωσσική συνδρομή εκ των ὦν ουκ άνευ.
            3)Ν.Κορέα
            Σαφώς πιό μπροστά από την Τουρκία,ἡ τελευταία είναι άλλωστε πελάτης της.
            Εύκολη πρόσβαση σε δυτική τεχνολογία,αλλά ακόμη δέν μπόρεσε να παρουσιάσει αποδεκτό κινητήρα για το Κ2,ενδεικτικώς.
            4)Ταϊβάν
            Με επική υπερπροσπάθεια κατάφερε να παρουσιάσει μαχητικό αεροσκάφος,με αμερικανική βοήθεια,αλλά χωρίς συνέχεια επί του παρόντος,κάνει πλέον πιό προσεγμένα βήματα.
            5)Ν.Αφρική
            Δρέπει καρπούς που σπάρθηκαν επί αππάρτχαϊντ,αλλά έχει ούτως ἤ άλλως πόρους για να διαθέσει ἄν κρίνει ότι απαιτείται.
            Εξ άλλου,έχει και αυτή μετριάσει τις φιλοδοξίες της στα συμβατικά συστήματα.

            Και τώρα μία νηφάλια εξέταση της θέσεως της γείτονος,την οποία όμως αφήνω στον αναγνώστη.

          • Ivy Chris

            Προσωπικά δεν προσπάθησα να συγκρίνω την πολιτική της τουρκίας στο θέμα της τοπικής παραγωγής με την πολιτική (μη πολιτική) της Ελλάδος. Δεν τίθεται θέμα ούτε σύγκρισης, ούτε ανταγωνισμού.
            Επίσης το να συγκρίνουμε τη τουρκία με τις χώρες που ανέφερες αξίζει μόνο και μόνο για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα όσον αφορά τη ταχύτητα εφαρμογής αυτών των πολιτικών και τα αποτελέσματα που έχουν καταφέρει.
            Θα έχεις ακουστά το, στα οικονομικά λεγόμενο, “opportunity cost”.
            Δλδ., αντί να επενδύσω σε 1.έρευνα, 2.σχεδίαση, 3.εξέλιξη & 4.παραγωγή ενός προϊόντος, να το αγοράσω έτοιμο ή να πράξω κάτι άλλο…
            Ε, λοιπόν όλες οι χώρες που ανέφερες τα 1,2 &3 τα αντικαθιστούν με το reverse engineering και κρατούν μόνο το 4 τη παραγωγή.
            Αν η τουρκία το κάνει καλά ή όχι είναι κάτι που θα το ανακαλύψουμε σε βάθος χρόνου.
            Αλλά όποια σύγκριση και να κάνουμε και σε όποιο αποτέλεσμα και να καταλήξουμε αυτό δεν σημαίνει ότι οι τούρκοι θα αλλάξουν αυτή τη κατεύθυνση. Δεν θα σταματήσουν να κατασκευάζουν φρεγάτες, τανκς, φορτηγά, όπλα, πυρομαχικά, Ε/Π, ρανταρ, πυραυλους κοκ
            Μας διαφεύγει το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η τουρκία πρώτιστο στόχο έχει την όσο το δυνατό μεγαλύτερη απεξάρτηση απο εισαγωγές έτοιμων οπλικών συστημάτων και δευτερευόντως την εξαγωγική επιτυχία, ή οποία όσο επιτυγχάνεται τόσο θα ενδυναμώνει την πρωτογενή παραγωγή αμυντικών συστημάτων.
            Δείχνει ότι η προσπάθειά της είναι μαραθώνιος και όχι αγώνας ταχύτητος αλλά φαίνεται ότι τελευταία τα μεγάλα λάθη του Ερντογαν στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής επιδρούν αρνητικά και θα καθυστερήσουν την επίτευξη αυτού του στόχου.
            Βιάστηκε, νομίζοντας ότι η στρατηγική θέση της τουρκίας του δίνει πλεονέκτημα έναντι της Δύσης εκβιάζοντας για προμήθειες Αμερικανικών συστημάτων όπως UAV’s, APS,πυραύλους & κατευθυνόμενες βόμβες, φρεγάτες ακόμη και μεγάλα trailers τα οποία όμως είχαν μπλοκαριστεί τα τελευταία 3-4 χρόνια…
            Το γεγονός ότι δεν διέθεσε αυτά τα ποσά των Δισ $ σε άμεσους εξοπλισμούς μέσω εισαγωγών δεν σημαίνει ότι δεν μπορούσε να το πράξει, αλλά ότι δέσμευσή τους είναι η όσο το δυνατό μεγαλύτερη ενίσχυση της εσωτερικής παραγωγής εις βάρος της έτοιμης λύσης.
            Αρα είναι στρατηγική επιλογή τους.
            Στη μελέτη που συνήψα προηγουμένως, αναφέρεται στα συμπεράσματα των καθηγητών ότι ενώ στην τουρκία η σταδιακά μεγαλύτερη εσωτερική παραγωγή αμυντικών συστημάτων συνεισφέρει στην μείωση της ανεργίας και στην αυξηση του ΑΕΠ, ταυτοχρόνως στη Ελλάδα η όποια προσπάθεια έγινε στο παρελθόν επέφερε αρνητικές επιπτώσεις στο ΑΕΠ & στο χρέος.
            Και κάποιοι γραφικοί πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει Ισραήλ!!
            Μιλάμε για πλήρη άγνοια βασικών δεδομένων για το πως έφτασε το Ισραήλ σ’ αυτή την εξέχουσα θέση. Τι να πει κανείς…
            Φυσικά και δεν συγκρίνουμε τις 2 χώρες αλλά όπως και να το κάνουμε είναι λυπηρό και δείχνει το επίπεδο της Ελληνικής κοινωνίας.

            ΥΓ: δεν έχω καμμια αμφιβολία ότι θα είναι σε θέσ να κατασκευάσει Α/φος αν φυσικά εγκαίρως λύσει το πρόβλημα με τον κινητήρα…

          • Larisaios

            “δεν έχω καμμια αμφιβολία ότι θα είναι σε θέσ να κατασκευάσει Α/φος αν φυσικά εγκαίρως λύσει το πρόβλημα με τον κινητήρα…”

            Εγώ πάλι έχω αμφιβολίες. Πολλές. Ορίστε, οι Ινδοί εξελίσουν για 30 χρόνια και βάλε το Tejas και θα το παρουσιάσουν του παραχρόνου (λένε). Δες τη φωτογραφία, είναι αεροσκάφος με σχεδίαση που παραπέμπει στη δεκαετία του 60, άντε του 70. Στα επιτελεία της Lockheed Martin, Sukhoi, Dassault, και EADS έχει βαρέσει συναγερμνός με την έλευση του τρομερού αυτού ανταγωνιστή. https://www.proelasi.org/wp-content/uploads/2016/12/India_Tejas-e1482960866874.jpg

          • Ivy Chris

            αναφέρεις το Tejas, ένα concept της δεκαετίας του ’90?! που επηρεασμένοι από την επιτυχία του Mirage της εποχής προχώρησαν σε ανάλογο σχεδιασμό…
            Ο τουρκικός σχεδιασμός παραπέμπει σε stealth δικινητήριο Α/φος με συμπαραγωγή της Bae.
            Δεν υπάρχει σύγκριση.
            Ο κινητήρας είναι το βασικό πρόβλημα και αν ο Ερντογαν, μετά τις εκλογές και υπό τον όρο ότι τις κερδίσει, αποφασίσει να προσαρμοστεί & ζητήσει τις ανάλογες “συγνώμες” [μέσω διπλωματικής οδού], πιστεύω ότι η Γερμανία θα συναινέσει να προμηθεύσει η Airbus τον κινητήρα.
            Αβεβαιότητες υπάρχουν, όπως και αρκετές πιθανότητες επιτυχίας τους.
            Σοφό θα ήταν η Π.Α. να κάνει σχεδιασμό για την επόμενη δεκαετία, με το “worst case scenario” που είναι το F-35/TF-X… και να μη ποντάρει στην αποτυχία του εγχειρήματος.
            Οι πόροι/κεφάλαια, από πολλαπλές πηγές… που χρησιμοποιούνται από τους τούρκους είναι ανεξέλεγκτα που δυστυχώς δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ανάλογη δυνατότητα η Ελλάδα.

          • Larisaios

            Μα τι άλλο είναι το TFX παρά ενα Tejas του 21ου αιώνα; Μάλιστα ετούτοι δεν επηρεάζονται καν από ένα πετυχημένο αεροσκάφος, αλλά από το F-35, του οποιου η επιτυχία δεν είναι καθόλου βέβαιη.

            Συμφωνώ ότι είναι πιθανό οι Γερμανοί να συμφωνήσουν να πουληθεί ο κινητήρας της Airbus, αλλά αυτό αντιβαίνει στην πρόθεση της ανεξαρτησίας από ξένους προμηθευτές. Αποκλείω την περίπτωση reverse engineering, όπως και την περίπτωση της μεταφοράς τεχνολογίας, απλά δε γίνονται αυτά. Επισης να επισημάνω ότι σε περίπτωση που στο δημοψήφισμα υπερισχύσει το “Ναι” η Τουρκιά θα είναι και επίσημα ένα αυταρχικό, αντιδημοκρατικό καθεστώς, οπότε θα είναι πολύ δύσκολο πολιτικά για οποιαδήποτε γερμανική (και ευρωπαϊκή) κυβέρνηση να συνεχίσει να πουλάει όπλα στην Τουρκία. Ήδη έχει αρχίσει στα τοπικά ΜΜΕ η γκρίνια για τον κινητήρα του Altay…

          • Ivy Chris

            Θύμησέ μου λίγο σε παρακαλώ, σε ποια άλλα Ευρωπαϊκά ή μη κράτη, αυταρχικά, ολιγαρχικά (το ίδιο είναι) & ρατσιστικά καθεστώτα και όχι αποκλειστικά τρίτων χωρών, πωλούν αμυντικά συστήματα οι Γερμανικές και ιδίως οι Αγγλικές βιομηχανίες με την έγκριση βεβαίως των κυβερνήσεών τους?
            Και πολλές φορές “υπογείως”, μέσω άλλων Δικτύων, μεσαζόντων, τρίτων συμμαχικών χωρών καθ’ υπόδειξή τους κλπ.
            Μπορεί να αντιβαίνει στη πρόθεση ανεξαρτησίας, αλλά από κάπου ξεκινάς. Ετσι ξεκίνησε και η Κίνα και αυτή τη στιγμή δοκιμάζουν δικό τους κινητήρα για τα 2 stealth που κατασκευάζουν, ενώ ήδη χρησιμοποιούν Ρωσικούς κινητήρες. Ετσι γίνονται αυτά τα πράγματα, ταυτόχρονα.
            Εξάλλου οι τούρκοι δεν κατασκευάζουν κινητήρες για Α/Α πυραύλους, για τους SOM, με stabilizers, με nozzles και όλη την σύγχρονη τεχνολογία? Αλμα θα κάνουν αλλά φυσικά με τη βοήθεια της Bae που με το Brexit κόπτεται τώρα για νέους πελάτες με μακροχρόνια σχέση και που δεν έχει δείξει στο παρελθόν ότι έχει και τόσο μεγάλες “ηθικές” αναστολές…
            Μη ξεχνάμε και τη βιομηχανική συμμετοχή της Bae στο πρόγραμμα του F-35.
            Δεν ξέρω γι’ αυτά που γράφονται για το F-35, που πιθανώς αρκετά να είναι βάσιμα, αυτό που γνωρίζω είναι ότι βρίσκεται στην LRIP 10 και συνεχίζει ακάθεκτο τις παραδόσεις και τις συμμετοχές σε ασκήσεις.
            ΑΝ διαβάσω νέα από το Ισραήλ ότι δεν είναι ευτυχισμένοι με το ADIR, τότε θα αρχίσω να προβληματίζομαι, μέχρι τώρα πάντως το έχουν εντάξει σε καθημερινές ασκήσεις με F-16 & F-15…
            Δεν απαιτείται reverse engineering στην περίπτωση του TF-X αφού με την κοινοπραξία ΤΑΙ-Bae η μεταφορά τεχνογνωσίας εμπεριέχεται ήδη στο υπογραφέν MOU!!

          • Larisaios

            “σε ποια άλλα Ευρωπαϊκά ή μη κράτη, αυταρχικά, ολιγαρχικά (το ίδιο είναι) & ρατσιστικά καθεστώτα και όχι αποκλειστικά τρίτων χωρών, πωλούν αμυντικά συστήματα οι Γερμανικές και ιδίως οι Αγγλικές βιομηχανίες με την έγκριση βεβαίως των κυβερνήσεών τους?”

            Σε πολλά, αλλά σε κανένα άλλο δεν έχουν επιβάλλει άτυπο εμπάργκο (προσωρινό έστω). Και κανένα άλλο δεν έχει εκδηλώσει επιθυμία να διαπράξει reverse engineering. Επίσης καμιάς άλλης χώρας ο ηγέτης δεν αποκαλεί την Καγκελάριο Ναζί (η ύψιστη προσβολή για ένα γερμανό πολιτικό). Αυτά δεν ξεχνιούνται εύκολα. Κάτι ακόμη που ίσως να μη γνωρίζεις (το αντιλαμβάνεσαι μόνο αν ζεις στη Γερμανία όπως εγώ) είναι ότι η μεγάλη τουρκική παροικία που υπάρχει εδώ προκαλεί και έντονο ενδιαφέρον για τα πράγματα στην Τουρκία. Δεν είναι Σαουδική Αραβία, που είναι πέρα βρέχει, ο κόσμος εδώ νοιάζεται και διαβάζει για τα τεκταινόμενα στη γείτονα χώρα.

            Πάντως συμφωνώ ότι κινητήρας θα βρεθεί σίγουρα, ίσως και ο κινέζικος που λες. Δεν ξέρω όμως αν θα έχει τις απαιτούμενες επιδόσεις.

            “Μη ξεχνάμε και τη βιομηχανική συμμετοχή της Bae στο πρόγραμμα του F-35.” “Δεν απαιτείται reverse engineering στην περίπτωση του TF-X αφού με την κοινοπραξία ΤΑΙ-Bae η μεταφορά τεχνογνωσίας εμπεριέχεται ήδη στο υπογραφέν MOU!!”

            Τώρα άρχισα και ανησυχώ! Η ΒAe! Συγγνώμη για τον ειρωνικό τόνο αλλά δε μπόρεσα να κρατηθώ :-). Οι Άγγλοι έχουν να παρουσιάσουν κορυφαίο αεροσκάφος αεροπορικής υπεροχής από τον καιρό του Spitfire, και τώρα θα βοηθήσουν την Τουρκία να σχεδιάσει δικηνητήριο αεροσκάφος αεροπορικής υπεροχής και stealth (κάτι σαν το F-22 Raptor ας πούμε) στην τιμή-έκπληξη των 300 εκ. ευρώ! Kάπως έτσι ξεκίνησε και η σχεδίαση του Altay, και μόλις σήμερα, 18 χρόνια μετά ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές τους. Και το Altay δεν ξεκίνησε από λευκό χαρτί, είχε ήδη ένα πρότυπο.

          • Ivy Chris

            Καλά για τους τούρκους αντιλαμβάνομαι την όποια κριτική, αλλά μην υποτιμάμε την Bae και τις δυνατότητές της ασχέτως αν δεν έχουν παρουσιάσει κορυφαίο Α/φος Αεροπορικής υπεροχής…
            Δεν χρειάστηκε αγαπητέ γιατί αφ’ ενός τα κόστη είναι τεράστια αφ’ ετέρου δούλεψαν στη κοινοπραξία για τα Typhoon καθώς και το Tornado, όλα αυτά υπό την πολυεθνική επίβλεψη της OCCAR.
            Οχι ότι δεν έχουν τη δυνατότητα αλλά είναι καθαρά θέμα οικονομιών κλίμακος και επειδή συμφώνησαν με τις ΗΠΑ και συνυπέγραψαν το 1996 την σύμβαση παραγωγής του JSF με την Lockheed σαν αρχικοί εταίροι και “BAE Systems provides the Flight Control Software (FCS1), the electronic warfare systems, crew life support and escape systems, aft fuselage, empennages as well as the horizontal and vertical tails.”
            Το θέμα δεν είναι αν μπορούν να το κατασκευάσουν, αλλά σε τιμή και φυσικά σε πόσα κομμάτια θα παραχθεί για να είναι βιώσιμο το πρόγραμμα

          • Larisaios

            Με τα ίδια επιχειρήματα, με τα οποία δικαιολογείς την ανυπαρξία αμιγώς βρεττανικών αεροσκαφών αεροπορικής υπεροχής, καταρρίπτεις και τη λογική του TFX. Eίναι φύσει αδύνατο η Τουρκική οικονομία, μια οικονομία στο μέγεθος περίπου της Ολλανδικής, να υποστηρίξει παραγγελίες αρκετές για να δικαιολογήσουν την κατασκευή ενός μαχητικού 6ης γενιάς, και μάλιστα δικινητήριου στελθ. Τα 300 εκ. του MOU δε φτανουν ούτε για ζήτω, δεν υπάρχει περίπτωση να παραχθεί πρωτότυπο έτοιμο για παραγωγή με αυτά τα χρήματα.

            Επίσης, μην είσαι τόσο σίγουρος ότι ακόμα κι αν κατασκευαστεί αεροπλάνο απο το κονσόρτσιουμ αυτό, θα είναι και καλό αεροπλάνο. Η ιστορία της Αεροπορίας είναι γεμάτη αποτυχημένες σχεδιάσεις από χώρες με μεγάλη ιστορία και ισχυρή βιομηχανία, υπερβάσεις κόστους, κακές επιδόσεις, λανθασμένες επιλογές από πολιτικη πίεση…που να αρχίσω και που να τελειώσω!

          • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

            Ἡ Τουρκία προσπαθεί να συνταιριάσει την εκβιομηχάνιση με την οικονομική ανάπτυξη,με την απεξάρτηση να προκύπτει ὡς καρπός των δύο προηγουμένων.
            Στην πραγματικότητα όμως,άλλο να το λές,άλλο να το επιτυγχάνεις,και με τί κόστος.
            Σε κάποια πράγματα,όπως τα φορτηγά,δέν θα ήταν και τόσο δύσκολο,ιδίως από την στιγμή που πρόκειται για είδος διττής χρήσεως.
            Ακόμη και εκεί πάντως,κατάφεραν να αγνοήσουν την Otoman και την Otomarsan,για να σώσουν και επιδοτήσουν την «ημέτερη» BMC.
            Παρακάτω,μου αναφέρεις ότι «Ε, λοιπόν όλες οι χώρες που ανέφερες τα 1,2 &3 τα αντικαθιστούν με το reverse engineering και κρατούν μόνο το 4 τη παραγωγή.»
            Στο σημείο αυτό,μου δημιουργείται ἡ εξής απορία:αφού οἱ εν λόγω χώρες περιορίζονται στο reverse engineering,πώς μπορεί τότε να χαρακτηριστεί το απλό γεγονός ότι ἡ Τουρκία εισάγει αυτό ακριβώς το reverse engineering?
            (WS-1 Kasirga,Firtina,Altay,T-155 Panter)
            Kαι,αυτός είναι τρόπος να αποκτήσει τεχνολογία;

            «ΥΓ: δεν έχω καμμια αμφιβολία ότι θα είναι σε θέση να κατασκευάσει Α/φος αν φυσικά εγκαίρως λύσει το πρόβλημα με τον κινητήρα…»
            Κατ᾿αρχήν εγώ δέν είμαι τόσο αισιόδοξος.
            Αλλά και το αν φυσικά εγκαίρως λύσει το πρόβλημα του κινητήρα,είναι ἥδη μία κομψά διατυπωμένη ακύρωση.
            Δικό της κινητήρα δέν θα δημιουργήσει ούτε σε 20 χρόνια με τις δικές της δυνάμεις,ἄν τον πάρει έτοιμο δέν επιτυγχάνει απεξάρτηση.(Ιδέ SAAB,IAI Kfir)
            Εκτός ἄν αρκεστεί σε κάποιο αζήτητο προϊόν,που όμως θα ρυμουλκεί το όποιο πρόγραμμα σε παρωχημένη τεχνολογία.
            Πρότεινα στο προηγούμενο σχόλιο μου να μήν αναφερθούμε στην Ἑλλάδα,αλλἀ αφού το έθιξες,θα προτιμούσα να μήν είχαμε κάνει τις φιέστες,τις ολυμπιάδες,τα μεγάλα έργα της ρεμούλας να είχαν γίνει με αυστηρή επίβλεψη,και οἱ χρηματοδοτικές διαρροές από την συνταγογράφηση,τους ΟΤΑ,OΠΑΠ,ΣΕΓΑΣ,κ.λ.π,τις επιδοτήσεις που αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε,και τα πρόστιμα που πληρώσαμε λόγω μή συμμορφώσεως με κοινοτικές οδηγίες,να είχαν κατευθυνθεί στην άμυνα και την συναφή τεχνολογία,και όχι στο ακόρεστο παχύ μας έντερο.
            Από την ἀποψη αυτή,είναι αυτονόητο ότι και από την τουρκική προσπάθεια κάτι θα μείνει,όχι όμως αυτό που ονειρευόταν ὁ Τουργκούτ Οζάλ,«μία Ιαπωνία στην Μεσόγειο».

            ΥΓ
            «ακόμη και μεγάλα trailers τα οποία όμως είχαν μπλοκαριστεί τα τελευταία 3-4 χρόνια…»
            Επειδή δέν είμαι της πιάτσας,τί ακριβώς εννοείς;

          • nonfactor

            Να προσθέσω επίσης κατά την ταπεινή μου άποψη, χώρες με μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα, συνεπώς και ερευνητική/βιομηχανική συνέχεια, σε σχέση με την Τουρκία.

          • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

            Σωστή κατ᾿αρχήν ἡ παραδοχή της πολιτικής σταθερότητος ὡς στοιχείου ενισχυτικού της αναπτύξεως,
            Αλλά στην περίπτωση ειδικά της Τουρκίας,οἱ προερντογανικές και όχι τόσο σταθερές κυβερνήσεις,εξασφάλισαν σημαντική ανάπτυξη,με σημαντικά ορόσημα τις ΤΑΙ,FNSS,ναυπηγεία Golcük,Aselsan,MKEK και κάποιες ακόμη,σύν βεβαίως το ερευνητικό ίδρυμα TÜBITAK,και το κυριώτερο,δέν υπέβαλλαν ποτέ τις εταιρείες του χώρου σε παραταξιακό πογκρόμ,κάτι που απροκάλυπτα κάνει ὁ Ρετζέπης αυτήν την στιγμή.
            Ίσως ἡ πολιτική σταθερότητα,στην πραγματικότητα δηλαδή ἡ παγίωση ενός συστήματος εξουσίας μπορεί και να αποτελέσει τροχοπέδη στην ανάπτυξη στρατηγικής σημασίας βιομηχανιών,ἄν,στο πλαίσιο κάποιας «δυσανεξίας»,το σύστημα θεωρήσει ότι νομιμοποιείται να ζημιώσει υποδομές,προκειμένου να ζημιώσει πολιτικούς αντιπάλους ἤ απλώς στοχοποιημένους δρώντες.
            Εξ άλλου,και ἡ Ν.Κορέα είχε και αυτή τις μεταπολιτεύσεις της,όπως ἡ Ἑλλάδα,στην Ινδία δολοφονήθηκαν δύο πρωθυπουργοί,μήτηρ και υιός μάλιστα,ἡ Ίντιρα και ὁ Ρατζίβ Γκάντι,ενώ και ἡ κομμουνιστική Κίνα γνώρισε την εξέγερση της πλατείας Τιέν -Ἄν-Μέν πρίν 28 χρόνια.
            Ἡ δέ Ν.Αφρική,πέρασε από την φάση του αππάρτχαϊντ στην φυλετική ισονομία,μέσα από κλυδωνισμούς και πόλεμο με όλους σχεδόν τους γείτονες.
            Το σημαντικώτερο εν τέλει,είναι ἡ συνεπής βούληση και ἡ ἐμπρακτη δέσμευση των πολιτικών δυνάμεων στο όραμα της εθνικής απεξαρτήσεως και αυτάρκειας.
            Και δέν εννοώ σε καμμία περίπτωση τον «ἑλληνικό δρόμο»,του έξω οἱ υμέτεροι,μέσα οἱ ημέτεροι,μέχρι και εκείνοι να εκπαραθυρωθούν από τους ημέτερους κάποιας αυριανής «καταστάσεως».

          • Larisaios

            Ενώ επιμέρους διαπιστώσεις σου δεν επιδέχονται αμφισβήτησης διαφωνώ στο τελικό συμπέρασμα γιατί κάνεις δύο θεμελιώδη λάθη.

            1)Γράφεις: “Οι τούρκοι δεν θέλουν ή χρειάζονται το καλύτερο tank του κόσμου, μια που αυτό σημαίνει ότι τα ανταλλακτικά θα πρέπει να τα προμηθεύονται μόνο από έναν εξωτερικό προμηθευτή.

            Οι Τούρκοι θα προτιμούσαν να έχουν ένα καλό tank που είναι ανταγωνιστικό έναντι των περιφερειακών τους αντιπάλων και το οποίο θα το παράγουν εσωτερικά.” Σωστά, παραβλέπεις όμως το γεγονός ότι είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να κατασκευάσουν το καλύτερο άρμα στον κόσμο, γιατί απλούστατα ότι άρμα αγοράσουν θα πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίσει τα LEO 2Α6ΗΕL. Κακά τα ψέματα, τα ΜΒΤ δεν τα θέλουν ούτε για το Ιράκ ουτε για το Κουρδιστάν, τα θέλουν για να διαβούν τον ΄Εβρο.Αυτός είναι πιστεύω και ο λόγος που δεν αγόρασαν απλά την άδεια κατασκευής του Κ2, (που είναι ένα καλό, αλλά ακριβό και όχι κορυφαίο άρμα) για να κατασκευάσουν καμιά 1000άδα. Σα να παίρνεις μιά ΒΜW M2 και να προσπαθείς να την χεριάσεις για να τρέξει (και να ΚΕΡΔΙΣΕΙ ) το Grand Prix του Μοnaco. Δε γίνονται αυτά τα πράγματα…

            2)Γράφεις: “Αυτή η αίσθηση του ελέγχου και της ευελιξίας ενθαρρύνει περαιτέρω την στήριξη της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας, και προσελκύει επενδύσεις, οδηγώντας σ’ ένα ενάρετο οικονομικό κύκλο με μαθηματική ακρίβεια (πέραν όλων των άλλων δευτερευόντων θετικών συνεπειών).”.
            Δεν υπάρχει μαθηματική ακρίβεια σε αυτά τα πράγματα. Μιά ανοδική καμπύλη δε μπορεί να είναι ανοδική εσαεί, κάποια στιγμή θα υπάρχει κάθοδος. Δεν υπάρχει καμια εγγύηση ότι ένας αρχιτέκτονας που μπορεί να φτιάξει μεζονέτες μπορεί να φτιάξει και ουρανοξύστες, ούτε ότι ένας μηχανικός που μπορει να σχεδιάσει τεθωρακισμένα μπορεί να σχεδιάσει και άρματα. Αν το επιχειρηματικό μοντέλο βασίζεται σε διαρκώς αυξανόμενες επενδύσεις σε ολοένα και ανώτερα οπλικά συστήματα θα χτυπήσει κάποια στιγμή ταβάνι: Το ταβάνι που αντιμετώπισε και η Ινδία με το Tejas, ή η Βραζιλία με το Osorio. Μα τι λέμε τώρα, εδώ κοτζάμ ΗΠΑ και δε μπορεί να παραδώσει ένα F-35 που να μπορεί να ρίξει βολή με το πυροβόλο του…

            Κλείνω υπενθυμίζοντας τον τίτλο του παρόντος άρθρου που σχολιάζουμε: Αναφέρεται όχι στο παρελθόν ή το παρόν της Τουρκικής Πολεμικής Βιομηχανίας, αλλά στο μέλλον της.

          • Ivy Chris

            επειδή τα σχόλια είναι διάσπαρτα στα οποία θα πρέπει να ανατρέχει κάποιος για να έχει μια εικόνα των σκέψεών μου θα σου γράψω εν τάχει κατά πρώτον ότι η ποσότητα έχει τη δική της ποιότητα ειδικότερα αν εσύ κατασκευάζεις το σύστημα και κατά δεύτερον δεν νομίζω ότι θα είναι αρκετά υποδεέστερο τόσο ώστε στο πολλαπλάσιο αριθμό που θα χρησιμοποιούνται να μην αντισταθμίζεται η ποιοτική υπεροχή του 2A6…
            Τέλος, μια επένδυση σε εξέλιξη ενός συστήματος δεν γίνεται αποσπασματικά και εν κενώ, αλλά αποτελεί μέρος ενός συνόλου επιχειρηματικών πρωτοβουλιών που από την προοδευτική ανάγνωση & σύγκριση των αυξανόμενων εισπράξεων από εξαγωγές, πολύ πιθανώς, να αυτοτροφοδοτεί λίαν συντόμωςαυτόν τον οικονομικό κύκλο, υπό συνθήκες βέβαια πολιτικής & οικονομικής σταθερότητος.
            Πχ. αρκεί αυτή τη στιγμή μια αρχική παραγγελία από τον τουρκικό στρατό για να βάλει το ALTAY σε γραμμή παραγωγής και εν συνεχεία από μια φιλική τους χώρα για να κάνει απόσβεση σε σημαντικό ποσοστό του επενδεδυμένου κεφαλαίου & σε απόκτηση $ συναλλαγματικών διαθεσίμων.
            Ενα τελευταίο γενικό σχόλιο για το θέμα, είναι ότι πρόθεσή μου δεν είναι να εξυμνήσω τη στρατηγική της τουρκίας (αυτό θα έλειπε), αλλά να μας προσγειώσω στη πραγματικότητα και ευνόητο ότι είναι αποδεκτή κάθε κριτική χωρίς μομφές & χαρακτηρισμούς όπως ατυχώς χρησιμοποιήθηκαν…( αχρείαστο να αναφέρω ότι δεν απευθύνεται σε σένα…)

          • ΠΡΟΜΑΧΟΣ

            Όσο οι Τούρκοι έκαναν συμπαραγωγές με κύριο κατασκευαστή εταιρία του εξωτερικού (πχ συμπαραγωγή F16) ή κατασκευή με άδεια-σχεδιο-υποσυστήματα αυτού (ναυπήγηση MEKO και Τ209) ή συμμετείχαν σε πολυεθνικά σχήματα, έπρατταν σοφά. Τώρα αποφάσισαν ότι είναι Κίνα ή Ιαπωνία και θέλουν πλήρη αυτάρκεια κι ανεξαρτησία. Ακόμα κι εκεί που αγοράζουν κλώνο για αγχώρια κατασκευή ή ναυπηγούν, κοιτάζουν σχεδόν όλα τα υποσυστήματα να είναι δικά τους. Στα Τ212 μόνο το σχέδιο και το διαμέρισμα τορπίλων θα είναι γερμανικά.

            Η ανεξαρτησία που θα πετύχουν θα είναι κολοβή. Αφενώς θα έχουν υποδεέστερα και πανάκριβα συστήματα, αφετέρου σε μεμονωμένα αλλά πολύ σημαντικά υποσυστήματα η εξάρτηση θα συνεχισθεί. Από που κι ως που θα τα καταφέρουν καλύτερα από ότι οι Ινδοί με το άρμα Arjun ή το Tezas; Δεν μπορεί η Ινδία με τόση τεχνογνωσία να παράγει άρμα κι ελαφρύ μαχητικό της προκοπής σε τεχνολογία του 70, θα καταφέρει η Τουρκία άρμα σε τεχνολογία του 2000 και δικινητήριο στελθ μαχητικό; Εδώ ΗνΒ, Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία δεν μπορούν να κάνουν το Typhoon ένα ολοκληρωμένο κι εξελιγμένο μαχητικό, έστω με υποσυστήματα και βελτιώσεις που ενσωματώνει το Silent Eagle. Εδώ το F35 θέλει νέα λογισμικό, πυροβόλο και κάσκα! Εδώ οι Κινέζοι αγοράζουν ρωσικά Su35!!!

            Κι όλα αυτά με τόσους πανεπιστημιακούς, μηχανικούς κάθε ειδικότητα και αμυντικές βιομηχανίες υπό διωγμό! Στο κάτω κάτω, ακόμα κι αν τα καταφέρουν, 1000 φορές να δώσουν ένα τσουνάμι λεφτά για δικές τους μετριότητες παρά με τα ίδια χρήματα να αγοράσουν/συμπαράγουν τα διπλά κορυφαια δυτικά συστήματα.

          • M.K.E

            Αν ειχαν σκοπο να κανουν ενα αρμα μονο για δικη τους χρηση και που απλα θα ισοσκελιζε την ελλειψη ποιοτητας με αριθμους και διαθεσιμοτητες,δεν θα ετρεχαν σαν τρελοι σε καθε εκθεση αμυντικου υλικου να διαφημισουν το αρμα τους και να προσπαθουν να βρουν πελατες.
            Καθε χωρα που κανει μια υποτυπωδη στρατιωτικη βιομηχανια,εχει ακριβως σαν σχεδιο την μερικη η ολικη ανεξαρτητοποιηση σε συγκεκριμενα προιοντα.
            Ακομη και αν δεχτουμε οτι η Τουρκια μετα το μικρο εμπαργκο που της επιβληθηκε το 1974 αποφασισε να αλλαξει ροτα και να ανεξαρτητοποιηθει,οι ιδιες οι κινησεις της το διαψευδουν.Αντι τα επομενα χρονια να απευθυνθει στην μονη διαθεσιμη αγορα τοτε,την γαλλικη,απ οπου θα μπορουσε να παρει συστηματα,ιδιως αεροπλανα,με τα οποια θα μπορουσε να πειραματιστει,οπως οι Ισραηλινοι,συνεχισε εμμονικα τις παραγγελιες αυτουσιου αμερικανικου και γερμανικου υλικου.
            Ποια ειναι λοιπον ανεξαρτητοποιηση των τουρκικων ενοπλων δυναμεων 40 χρονια μετα;στον φορητο και βαρυ εξοπλισμο του πεζικου;στα τεθωρακισμενα;για ναυτικο και αεροπορια δε μιλω καν.
            Αντιπαραβαλω αλλες δυο χωρες που κινηθηκαν περιπου το ιδιο χρονικο διαστημα με εντυπωσιακα αποτελεσματα:Γιουγκοσλαβια και Ν.Αφρικη.Μπορουν να συγκριθουν στο ελαχιστο με τα μεγαλεπηβολα σχεδια της τουρκιας;
            Αυτο το οποιο εκαναν ανεκαθεν οι τουρκοι ηταν να ανακοινωνουν τεραστιες παραγγελιες για να εξασφαλισουν συμπαραγωγες,στη συνεχεια τις μειωναν και κατεληγαν με πολυ μικροτερα νουμερα σε σχεση με τα αρχικα σχεδια.
            Ποιος ηταν ο ελαχιστος πειραματισμος τους στα αρματα;μηδενικος.Στην αεροπορια;το ιδιο.οταν δε,συναρμολογεις κοντα στο 70 τοις εκατο F-16,εστω ενα συστηματακι θα μπορουσες να το αλλαξεις η να το προσαρμοσεις η να βαλεις καποιο δικο σου.Ναυτικο μηπως;ουτε κατα διανοια.
            Οταν λοιπον στην σκαλα της τεχνολογικης εξελιξης,πας κατευθειαν στο τελευταιο σκαλι που ειναι ο σχεδιασμος και η πραγωγη χωρις την απαραιτητη προτερη εμπειρια,τοτε πολυ δυσκολα θα βγει ακτι καλο.
            Με απλα δεν ξεκινησαν οι Ιρανοι και οι Ισραηλινοι;πρωτα μικρες αλλαγες σε υπαρχουσες πλατφορμες και στην συνεχεια μετα απο δοκιμες και συνεχη χρηση περασαν στον σχεδιασμο καινουριων συστηματων.
            Δεν βλεπω λοιπον καμμια αρετη στην ολη αυτη αλληλουχια γεγονοτων,αντιθετως βλεπω ενα τεραστιο αγχος να δειξουν προς τα εξω οτι και οι τουρκοι ειναι μεγαλη δυναμη που μπορει να κανει τα παντα και ετσι οδηγουνται σε αυτα τα αποτελεσματα.
            Οσον αφορα την αλεπου κτλ,η εμπειρια του Αρτεμις 30 μας ηταν αρκετη για να καταλαβουμε καποια πραγματακια και να αποφυγουμε τερατουργηματα οπως αυτα της γειτονος.Παραταυτα,με το τιποτα, και παλι εμφανιστηκαν αξιολογα συστηματα για την εποχη τους που αν εμπαιναν σε υπηρεσια θα μας ενισχυαν αρκετα σε κλασμα κοστους σε σχεση με τα σημερινα.

          • Ivy Chris

            θα συμφωνούσα στα περισσότερα, αν δεν μου διέφευγε ότι οι τούρκοι προχώρησαν με μια διττή στρατηγική, αφ’ ενός απ’ ευθείας προμήθειες ή συμπαραγωγές αμυντικού υλικού, κυρίως Αμερικανικού αλλά και άλλων και αφ’ ετέρου ταυτοχρόνως εξέλιξη δικών τους συστημάτων μέσω της γνωστής διαδικασίας copy-paste.
            Φυσικά και χρειάζονται εξαγωγές, ειδικά αυτή τη χρονική περίοδο της εσωτερικής τους πολιτικής & οικονομικής ανασφάλειας λόγω πτώσης των ξένων άμεσων επενδύσεων (FDI).
            Είναι κυριολεκτικά σε “tipping point”, λόγω τραγικών λαθών & επιλογών στην εξωτερική τους πολιτική, που αν δεν προσαρμοστεί τάχιστα είναι ικανά να αναιρέσουν όλη αυτή τη στρατηγική τους.
            Γι αυτό έχουν άγχος, ο μεν Ερντογαν για λόγους γοήτρου, οι δε επιχειρηματίες όμως, γιατί γνωρίζουν ότι δεν έχουν πολύ χρόνο…

        • SPY_GR

          @ Μ.Κ.Ε
          @Larisaios

          Οι…μπουνταλάδες ενδιαφέρονται για την απόκτηση κρίσιμων τεχνολογιών, αυτό ξέρεις στοιχίζει πολύ.
          Ολοι είχαμε παλαιότερα απορήσει για το πολύ υψηλό κόστος εκσυγχρονισμού των Μ60 στο επίπεδο Sabra και μάλιστα δεν έλειπαν και τα σχετικά ειρωνικά σχόλια, λίγοι είδαν ότι οι Τούρκοι έκαναν επένδυση με μακροχρόνιο σχεδιασμό o οποίος αποδίδει τώρα με το Altay με τα όποια του προβλήματα, αργότερα κάτι παρόμοιο θα γίνει με τα Α129 κλπ, κλπ…

          Το παρόν αγαπητέ μπορεί να επιβεβαιώνει εσένα αλλά το μέλλον που μας αφορά όλους πολύ φοβάμαι ότι θα επιβεβαιώσει εμένα, μακάρι να βγώ ψεύτης!

          • Β.Κ

            Συνήθως δεν πέφτω έξω αγαπητέ.Στο μέλλον ένας απτους τρεις παράγοντες που έγραψα, θα πάψει να ισχύει.Για την ώρα, το μόνο που μπορώ να αισθανθώ, είναι τύχη…..

            ΥΓ: Η χώρα μας απτην άλλη, πρέπει να δώσει περισσότερη ανάσα κι ώθηση στην δικιά μας αμυντ.βιομηχανία.Όχι σε μεγαλοιδεατισμούς όμως, αλλά στη δημιουργία προιόντων έντασης τεχνολογίας.(σκοπευτικά, ηλεκτρονικά, οχήματα, βλήματα, ρουκέτες κτλπ).Να αποκτήσουμε δλδ παρεμφερή αμυντ. βιομηχανία με την Φιλανδία.(ή με το Ισραήλ χωρίς τα Μερκάβα και τα Ναμερ)

          • Larisaios

            Με συγχωρείς, αλλά που είδες να αποδίδει η επένδυση στο Altay; μέχρι στιγμής ούτε το είδαμε ούτε το απαντήσαμε σε μάχιμες μονάδες. Έτσι όπως εξελίσσονται οι γερμανοτουρκικές σχέσεις μπορει να αναγκαστεί να βάλει κινητήρα τρακτέρ απάνω. Επίσης τα Τ129, υποτίθεται ότι έχουν παραδοθεί καμια 20αριά, που ήταν στη Συρία; Δεν τα είδαμε ποτέ. Γιατί άραγε;

          • M.K.E

            Οταν χωρες με δυο παγκοσμιους πολεμους και μικροτερες περιφερειακες συγκρουσεις κατασκευαζουν αρματα και αλλα συστηματα εχοντας εμπειρια τοσο απο τα πεδια των μαχων οσο και απο τεχνολογια αιχμης,καθομαστε και μιλαμε για τουρκικο αρμα η ελικοπτερο;
            Τα οπλοσυστηματα δεν ειναι μονο Autocad,ειναι η επιχειρησιακη χρηση.Εκει βγαινουν ολα τα “λουλουδια” του σχεδιασμου και των δυνατοτητων.
            Πιστευουμε οτι θα ειναι πιο αποτελεσματικα τα δοκιμασμενα και αποτελεσμα μεγαλης εμπειριας συστηματα η τα εθνικα προιοντα μιας υπερφιαλης χωρας που αποτυγχανει να τροποποιησει εστω και ενα Huey;

          • Πάτε καλά;

            Ποιο Autocad ρε; Catia παιζει σε τετοιες εφαρμογες, άντε στη χειροτερη (των χειροτερων) solidworks.

          • M.K.E

            Ενταξει μωρε..ολα τα ιδια ειναι οπως λεει και ο Αλεφαντος..)))

      • Ivy Chris

        Να επικροτήσω τα γραφόμενά σου και να προσπαθήσω να το αιτιολογήσω..
        Η Τουρκία έχει αντιμετωπίσει διάφορα εμπόδια στο δρόμο προς την επίτευξη των στόχων της εκβιομηχάνισης της άμυνάς της, με απώτερο στόχο την πλήρη αυτάρκεια.
        Ηδη η τοπική παραγωγή καλύπτει το 60% των αμυντικών δαπανών σε προμήθειες, συντήρηση κλπ., όταν το 1980 κάλυπτε το 20%…
        Παρόλα αυτά, οι περιορισμένες επιτυχίες της τουρκίας όσον αφορά στις δυνατότητες της αμυντικής βιομηχανίας και τις εξαγωγές της, οφείλονται σε ενδογενείς παράγοντες, όπως η γραφειοκρατία, “red tape”, υστέρηση σε καινοτομία & R&D και αν το πολιτικό κεφάλαιο/επιρροή που η παραγωγή των εγχώριων οπλικών συστημάτων δημιουργεί για το καθεστώς https://uploads.disquscdn.com/images/2c8fa8ebb81132a409c65442f003ce3547827f7b08ea99aff22b246ec91705eb.gif https://uploads.disquscdn.com/images/85c08821992394def5723e9207c39287e27f9b238327f8004d8e41ab954d09df.gif https://uploads.disquscdn.com/images/b29a3e122e0f46930034843803a67cfb88832f7962b70c6b5ced8ef50431668e.gif θα συνεχίσει να ενθαρρύνει αυτή την επιλογή και αν το σύνολο του πολιτικού κόσμου θα στηρίξει τη συνέχιση των επενδύσεων στην πλήρη εκβιομηχάνιση των στρατιωτικών προμηθειών, ή θα αντιταχθούν δεδομένου ότι ο Ερντογαν καρπώνεται εξ ολοκλήρου τα όποια πολιτικά κέρδη.
        Ο κύριος στόχος της εσωτερικής παραγωγής αμυντικών συστημάτων είναι να απαλλάξει την Τουρκία από την εξάρτησή της από ξένους προμηθευτές.
        Ο στόχος αυτός δεν έχει επιτευχθεί ακόμη, κυρίως επειδή η τουρκία εξακολουθεί να εξαρτάται από τους δυτικούς συμμάχους της, αφ’ ενός σε κρίσιμα υποσυστήματα, αφ’ ετέρου στα εμπορικά δίκτυα των Δυτικών προμηθευτών, τα οποία παρέχουν τη μεταφορά τεχνολογίας προς την Τουρκία και την είσοδο σε νέες αγορές για τις τουρκικές εταιρείες.
        Ως εκ τούτου, η διαιώνιση της εξάρτησης αυτής μεταφράζεται σε πολιτικές πιέσεις προς την τουρκία, ειδικά όταν η τουρκία και οι σύμμαχοί της, διαφωνούν σχετικά με τις αποφάσεις προμηθειών ή, ακόμη χειρότερα, τις βλέψεις & επιλογές της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογαν.
        Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στη διαμάχη που ξέσπασε με την απόφαση για τα Κινεζικά T-LORAMIDS όπου οι Δυτικοί την απείλησαν με διακοπή όλων των αμυντικών προγραμμάτων, αποδεικνύοντας την ευπάθεια της Τουρκίας στις ξένες πιέσεις.
        Η τουρκία έκανε πίσω “έξυπνα” γιατί γνωρίζει ότι έχει “ακόμη” ανάγκη τη Δύση για τη μεταφορά τεχνολογικής γνώσης μέσω των κοινοπρακτικών συμβάσεων που από το 1980 έχει καθιερώσει…

        Επομένως το επίπεδο τοπικής βιομηχανικής συμμετοχής στις αμυντικές προμήθειες πρέπει μεν να αξιολογηθεί σε σχέση με τις προηγούμενες δυνατότητές του, αλλά παρ’ όλο που έχει ακόμη δρόμο να διανύσει, ακολουθεί σωστή πορεία.
        Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία επί του παρόντος, δεν θα μπορούσε να σπάσει την εξάρτηση από ξένους προμηθευτές, είναι σε καλύτερη θέση σε σύγκριση με την εποχή προ 30 ετών.
        Η εγχώρια παραγωγή έχει επιλυθεί κατά μεγάλο ποσοστό σε μια σειρά σύνθετων αμυντικών συστημάτων.
        Τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα και τη συντήρηση έχουν αντιμετωπιστεί.
        Η Τουρκία έχει επίσης γίνει πιο ανεξάρτητη για τη διεκπεραίωση των καθημερινών λειτουργικών αναγκών της.
        Η εγχώρια παραγωγή, είτε αυτόνομη είτε κοινοπρακτική, δίνει επίσης τη δυνατότητα στην τουρκία να αποκτήσει εμπειρία στην παραγωγή νέων οπλικών συστημάτων, τόσο όσον αφορά στη βελτίωση των σχετικών κρατικών θεσμών καθώς και τις αμυντικές επιχειρησιακές ικανότητες.
        Για όλα τα ανωτέρω δεν πρέπει να περιμένουμε την Τουρκία να υποχωρήσει από την πολιτική επενδύσεων στην εθνική τους αμυντική βιομηχανία.
        Τέλος, μην μας διαφεύγει ότι τα εσωτερικώς παραγόμενα οπλικά συστήματα τονώνουν το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας.
        Είναι ένα διαφορετικό είδος γοήτρου, δεδομένου ότι στοχεύει ειδικά το εγχώριο κοινό για πολιτικά και εκλογικά κέρδη.
        Ο Ερντογαν χρησιμοποιεί επιτυχώς, την αξιοποίηση της εσωτερικής παραγωγής οπλικών συστημάτων για την δημιουργία της εικόνας μιας ισχυρής και σεβαστής τουρκίας, όπου η ρητορική για τα απτά αποτελέσματα της πολιτικής άμυνας έχουν γίνει κοινός τόπος στην εσωτερική πολιτική αρένα. Έτσι, η επένδυση και η προμήθεια των εγχώριων συστημάτων έχουν γίνει η αδιαμφισβήτητη πολιτική επιλογή, όπως αποδεικνύεται από την ομόφωνη στήριξη των μεγάλων πολιτικών κομμάτων της χώρας.
        Κατά συνέπεια, το τρέχων πολιτικό τοπίο δείχνει ότι η ανατροπή αυτής της πολιτικής θα ήταν πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική δημόσια αντίδραση για την άρχουσα τάξη και σε ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση του καθεστώτος.
        Η τουρκία θα συνεχίσει να επενδύει στην εθνική αμυντική βιομηχανική της βάση, να επιλέγει πολιτικές που θα στηρίζουν περαιτέρω επενδύσεις και να επιδιώκει να αυξήσει τις δυνατότητες εξαγωγής αυτών των συστημάτων σε περιφερειακές χώρες χωρίς δική τους βιομηχανία & σε Δυτικές χώρες μέσω κοινοπρακτικών σχημάτων.
        Είναι δεδομένο, ότι η τουρκία θα επιδιώξει την τοπική παραγωγή και την “τουρκοποίηση” όλων των οπλικών συστημάτων που έχει ανάγκη για να ενισχύσει το κύρος της πολιτικής ελιτ εντός της τουρκίας και με απώτερο στόχο την αυτάρκεια.
        Είναι λάθος να κρίνουμε αυτή την 30ετή συνεπή & εντατική προσπάθειά της μόνο μέσα από την με την στενή έννοια οικονομική πλευρά και να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι εξυπηρετεί τις επιλογές του Δόγματος της ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής, απαραίτητης για το χαρακτηρισμό της ως περιφερειακής δύναμης.
        Αλλωστε τα γραφήματα δείχνουν ότι έχει και οικονομικές προοπτικές…

    • Λάμπρος Ε. Π. – εις Η.Π.Α.

      Μήπως στις εισηγήσεις διατήρησης της παρούσας – και μερικώς λειτουργούσας ή υπολειτουργούσας – δομής της Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας θα πρέπει να προστεθεί κι ο τομέας των πυρομαχικών δεδομένων των βαθμών κατανάλωσης σε σύγχρονα πεδία μαχών συμμετρικού αγώνα; Κι άν αρχίσουμε να μιλάμε για πυρομαχικά σταματάμε στα συμβατικά βλήματα ΠΒ των 155 χλστ. και τις αεροπορικές βόμβες ελεύθερης πτώσης των 500 λιβρών, ή αρχίζουμε την συζήτηση και για Κ/Β διαφόρων ειδών; Διότι τότε η συζήτηση εξελίσσεται σε τομείς μικροηλεκτρονικών, αισθητήρων, λογισμικών, σε σχετική έρευνα κι ανάπτυξη (R&D), αντίστροφη μηχανολογία (reverse engineering – αυτό θεωρείται “αμάρτημα” για το Ελληνικό κράτος εν αντιθέσει με τα εις “γείτονο” και Ισραήλ γενόμενα), κ.λ.π. Δηλαδή, μιλάμε για τεχνολογικές ικανότητες – όπως σωστά παρατηρείτε – οι οποίες ΗΔΗ υπάρχουν εντός της Ελληνικής επικράτειας αλλά δεν είναι εκμεταλλεύσιμες με τον κατάλληλο συντονισμό, και ΔΕΝ υπάρχει πολιτική θέληση για έναν τέτοιο συντονισμό ώστε να επιβεβαιώνεται το αβάσιμο σύνδρομο “ότι στην Ελλάδα δεν παράγεται τίποτα”. Σύμφωνα με την παρούσα ανοικτή ειδησεογραφία, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία ικανοποιεί κάτωθεν του 10% των αναγκών των Ελληνικών ΕΔ. Ο υπάρχον στόχος είναι το επίπεδο αυτό ν’ ανεβεί σε διψήφια ποσοστά. Φυσικά, είναι λίαν αμφίβολο εάν διάφοροι κύκλοι (και κυκλώματα) τόσο εντός της Ελλάδας αλλά και μεταξύ των Ευρωπαϊκών “εταίρων” θέλουν να δούν αυτό το αποτέλεσμα για ευνόητους λόγους.

  • spyrosthegreat

    Καλησπέρα στους φίλους και διαχειριστές του ιστολογίου. Θα ήθελα μια διευκρίνηση παρακαλώ. Τι ακριβώς εννοείται στο σημείο “το μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών εξαγωγών προς τις ΗΠΑ και τις χώρες της ΕΕ, αφορά υποκατασκευαστικό έργο σχετιζόμενο με προμήθειες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και συμφωνίες αντισταθμιστικών ωφελημάτων”; Μπορείτε να γίνετε πιο σαφείς;

    • Β.Κ

      Σαν φίλος του site, θα προσπαθήσω να απαντήσω:

      Υποκατασκευαστικό έργο: Είναι έργο που δίνει η παραγωγός εταιρεία, σε μια άλλη εταιρεία, της χώρας που έκανε την παραγγελία.Όταν π.χ. η Ελλάδα αγόρασε τα Leo2Hell, η ΚΜW που τα παράγει, έδωσε σε ελληνικά εργοστάσια, κάποια κομμάτια του άρματος να τα φτιάξει.Π.χ. στην ΜΕΤΚΑ ΑΒΕΕ της δόθηκε να φτιάξει τον σκελετό του άρματος, στην Ιντρακομ το σύστημα επικοινωνίας κ.ο.κ.
      Η συγκεκριμένη πρακτική, δλδ η εταιρεία που παίρνει την παραγγελία να δίνει δουλειά σε εργοστάσια της χώρας που παρήγγειλε, είναι συνήθης πρακτική των εταιρειών αμυντικού υλικού, για να κερδίζουν τον διαγωνισμό.

      Τώρα όσον αφορά τις εξαγωγές υποκατασκευαστικού έργου:
      Όταν η παραγωγός εταιρεία μένει ευχαριστημένη με την εταιρεία που έκανε το έργο, ή αν υποχρεωθεί απτην σύμβαση προμήθειας, μπορεί να αναθέτει την συγκεκριμένη δουλειά, και σε μελλοντικές προμήθεις.Π.χ. η Ιντρακομ που παρήγαγε το σύστημα επικοινωνιών, συνέχιζε να το παράγει για λογαριασμό της ΚMW και για τα Leo της Γερμανίας, και του Κατάρ.Συνεπώς, αυτό αποτελεί εξαγωγή αμυντικού υλικού της Ελλάδας προς την Γερμανία.

      • Ivy Chris

        Να διευκρινίσουμε λίγο το θέμα με την ΚΜW, ΜΕΤΚΑ & Ελληνικό Δημόσιο…
        Η ΜΕΤΚΑ εκτελεί υποκατασκευαστικό έργο της KMW και όχι με το Ελληνικό Δημόσιο και ως τέτοιο πληρώνεται απ’ ευθείας από την ανάδοχο δλδ την KMW, άρα πραγματοποιείται κανονική εισαγωγή συναλλάγματος και θεωρείται καθαρή εξαγωγή και ταυτοποιείται ως τέτοια από την Τράπεζα της Ελλάδος που συλλέγει στατιστικά δεδομένα.
        Η KMW πληρώνεται απ’ ευθείας από το Ελληνικό Δημόσιο για το “σύνολο του ανατεθέντος έργου” και ως τέτοιο θεωρείται εισαγωγή προϊόντος..

        • Β.Κ

          “η ΚΜW που τα παράγει, έδωσε σε ελληνικά εργοστάσια, κάποια κομμάτια του άρματος να τα φτιάξει.”

          Ευχαριστώ που συμπλήρωσες και διευκρίνησες, αν και όπως σου παραθέτω, ήταν αχρείαστη, το είχα γράψει ολοκάθαρα.

    • Cynaegeirus

      Αγοράζουν κάτι απο το εξωτερικό και κατασκευάζουν απάρτια αυτού τοπικά. Τα απάρτια φαίνονται ως αγορά απο την χώρα παραγωγής.