Κυπριακό: Ποιος υπονομεύει την ενιαία στάση Ελλάδας-Κύπρου;

18
Ο Νίκος Αναστασιάδης υπονομεύει τον επιβαλλόμενο συντονισμό ενόψει της κρίσιμης συνάντησης της Γενεύης, κάνοντας λόγο για «επισκέπτες εξ Ελλάδος που πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η Κύπρος δεν είναι το δικό τους χωριό ή δική τους κωμόπολη ή δική τους πόλη που είναι υπό κατοχή».

Σε σοβαρά λάθη οδηγεί την κυπριακή ηγεσία ο εκνευρισμός της για την (υπαρκτή ή εικαζόμενη) διάσταση απόψεών της με την ηγεσία του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Το νέο κρούσμα είναι οι αντιδράσεις που προκάλεσε η ομιλία του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Άγγελου Συρίγου στο όγδοο μνημόσυνο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Τάσσου Παπαδόπουλου, όπου έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το νέο σχέδιο λύσης του Κυπριακού.

Σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, με έναν σαφέστατο υπαινιγμό, κάλεσε τους «επισκέπτες εξ Ελλάδος» να «μην πουλούν πατριωτισμό από καθ’ έδρας», ενώ σε σημερινό δημοσίευμά της η εφημερίδα «ΑΛΗΘEΙΑ» χαρακτηρίζει τον Α. Συρίγο ως «πρωτοσύμβουλο του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά» και αναρωτιέται αν ο Ν. Κοτζιάς συμμερίζεται τις απόψεις του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυπριακή ηγεσία επιτίθεται κατά του ελληνικού Υπ. Εξωτερικών. Είχε προηγηθεί η επίρριψη ευθυνών στον Ν. Κοτζιά με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα για το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων στο Mont Pelerin. Στα δημοσιεύματα εκείνα προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι το (προσωρινό, όπως αποδείχθηκε…) ναυάγιο οφειλόταν στην άρνηση του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών να προσέλθει σε πενταμερή διάσκεψη επί του ζητήματος των εγγυήσεων. Με αυτόν τον τρόπο η ελληνοκυπριακή ηγεσία έδωσε ένα θεόσταλτο δώρο στην τουρκοκυπριακή (δηλαδή τουρκική) πλευρά, αθωώνοντάς την για την υπαναχώρησή της στο θέμα της επιστροφής της Μόρφου και επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην Ελλάδα.

Υπενθυμίζεται ότι ο καθηγητής Α. Συρίγος, συγγραφέας (μεταξύ άλλων) των βιβλίων «Σχέδιο Ανάν» και «Ελληνοτουρκικές Σχέσεις», δεν έχει επίσημη ιδιότητα και δεν εκπροσωπεί την ελληνική κυβέρνηση. Το κατά πόσον συμβουλεύει ή όχι τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος Ν. Κοτζιά είναι ένα ερώτημα, από την απάντηση του οποίου η κυπριακή ηγεσία μπορεί ίσως να βγάλει κάποια συμπεράσματα – τα οποία οφείλει να κρατήσει για τον εαυτό της.  Το σφάλμα της κυπριακής ηγεσίας (δηλαδή του Προέδρου Αναστασιάδη, του κύκλου του και των ΜΜΕ που επηρεάζει) είναι ότι ανέδειξαν τις προσωπικές απόψεις ενός Ελλαδίτη πανεπιστημιακού και έσπευσαν να τις ταυτίσουν δημοσίως με την κυβέρνηση της Ελλάδας – δίνοντας έτσι προπαγανδιστικά όπλα σε όσους θέλουν να ρίξουν την ευθύνη ενός ναυαγίου στην ελληνική πλευρά.

Η κυπριακή κυβέρνηση οφείλει να διατηρήσει την ψυχραιμία της και να διαχειριστεί τις όποιες διαφωνίες της με την ελληνική κυβέρνηση (αν υφίστανται) με όρους προστασίας του εθνικού συμφέροντος, και όχι επίρριψης ευθυνών (blame game). Σε αντίθετη περίπτωση θα προσφέρει χείριστη υπηρεσία στο εθνικό θέμα.

Σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΑΛΗΘΕΙΑ», του εκφραστικού οργάνου του Προεδρικού.

Ακολουθεί η ομιλία του Α. Συρίγου στο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου:

«Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου,

Τελούμε σήμερα το όγδοο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου, του ανθρώπου που κατόρθωσε να καθιερωθεί ως ένας από τους μεγάλους ηγέτες του Ελληνισμού, σε μίαν περίοδο μάλιστα που οι μεγάλοι ηγέτες εκλείπουν.
Η σημερινή τελετή γίνεται ενώ η Κύπρος περνά τις κρισιμότερες ώρες της μετά το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν το 2004. Η εικόνα που έχουμε μπροστά μας δεν είναι ακόμη εντελώς καθαρή. Συζητήσεις συνεχίζονται επί πολλών θεμάτων, ενώ υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα για κρίσιμα ζητήματα με σοβαρότερα ίσως αυτά του εδαφικού, της ασφάλειας και των εγγυήσεων.
Στα διλήμματα που δημιουργούνται σε αυτήν τη φάση, οι συμβουλές που θα είχε να μας δώσει ο Τάσσος Παπαδόπουλος, εάν ήταν ακόμη ανάμεσά μας, θα ήσαν πολύτιμες και μοναδικές.
Βλέπετε, ο Τάσσος Παπαδόπουλος ευτύχησε να είναι μεταξύ εκείνων που οδήγησαν στην απελευθέρωση του νησιού από τον αποικιακό ζυγό. Σε νεαρότατη ηλικία συμμετείχε στην επιτροπή για τη δημιουργία του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διετέλεσε επί έντεκα χρόνια υπουργός την κρίσιμη περίοδο μεταξύ 1959-1970, συνομίλησε επανειλημμένως με την τουρκοκυπριακή πλευρά πριν και μετά την εισβολή, ήταν για χρόνια μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και φυσικά είχε την εμπειρία των διαπραγματεύσεων του Σχεδίου Ανάν ως πρόεδρος της Κύπρου. Πρόκειται για μία πορεία μισού αιώνα.
Αντικειμενικά ίσως 1 ή 2 ακόμη άτομα στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να θεωρηθεί ότι είχαν ανάλογες γνώσεις για το Κυπριακό και ήξεραν κάθε λεπτομέρειά του.

Έχοντας αυτά τα δεδομένα κατά νου για τη συσσωρευμένη πείρα και σοφία του Τάσσου Παπαδόπουλου, ανέτρεξα στο πιο ιστορικό του κείμενο, το διάγγελμα της 7ης Απριλίου 2004, λίγες ημέρες πριν το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν, για να αναζητήσω απαντήσεις στα σημερινά ερωτήματα.
* * *
Διαπίστωσα ότι στο διάγγελμα υπήρχαν θέματα που σήμερα τα έχουμε περίπου καταπιεί. Είχε πει επί παραδείγματι ο Τάσσος Παπαδόπουλος ότι:
Σε ἕνα καθεστὼς ὅπου οἱ ἀποφάσεις πρέπει νὰ λαμβάνονται μὲ βάση ἰσοτιμίας, δηλαδὴ 50-50, παρέχεται σὲ κάθε πλευρὰ ἡ εὐχέρεια καὶ ἡ δυνατότητα νὰ δημιουργοῦν ἀδιέξοδα ποὺ θὰ ὁδηγοῦν σὲ παράλυση τὶς διοικητικὲς λειτουργίες τοῦ κράτους
Είναι κάτι που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν. Διότι σχετιζεται με την επόμενη ημέρα σε περίπτωση που προχωρήσει το σχέδιο λύσεως. Τότε που τα φώτα της δημοσιότητας θα έχουν απομακρυνθεί από το νησί αλλά τα προβλήματα θα απαιτούν γρήγορες και συγκεκριμένες λύσεις. Είναι ένα θέμα που σχετίζεται με τη λειτουργικότητα και εν τέλει με τη βιωσιμότητα του νέου κράτους.
* * *
Είναι πολλά θέματα που θίγει το διάγγελμα. Το βασικό όμως που το διατρέχει είναι αυτό που έγινε γνωστό με τη φράση:
Παρέλαβα Κράτος διεθνῶς ἀναγνωρισμένο. Δὲν θὰ παραδώσω «Κοινότητα» χωρὶς δικαίωμα λόγου διεθνῶς καὶ σὲ ἀναζήτηση κηδεμόνα.
Πρόκειται για αυτό που ο Τάσσος Παπαδόπουλος περιγράφει ως “βασική και θεμελιώδη αγωνία του”. Το λέει και το ξαναλέει:
Καλούμαστε νὰ καταλύσουμε τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία, τὸ μόνο ἔρεισμα ἀσφάλειας τοῦ λαοῦ μας καὶ ἐγγύηση τῆς ἱστορικῆς μας φυσιογνωμίας.
Πίσω από αυτές τις φράσεις κρύβεται ο λόγος που η Τουρκία έχει εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις δια των Τουρκοκυπρίων.

Κυρίες και Κύριοι,
τα κατεχόμενα αποτελούν μία μαύρη τρύπα στον παγκόσμιο χάρτη. Δεν αναγνωρίζονται από κανέναν. Μέσα από τη συμφωνία λύσεως του Κυπριακού η Τουρκία αναζητεί να δώσει διεθνή υπόσταση στα κατεχόμενα.
Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ο κυπριακός ελληνισμός διαπραγματεύεται τη διεθνή του υπόσταση. Αυτό είναι το διαπραγματευτικό του χαρτί. Το μοναδικό διαπραγματευτικό του χαρτί. Το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον αποκλειστικό εκπρόσωπο του νησιού. Στο νησί δεν υπάρχει άλλη διεθνής οντότητα.
Αντιστοίχως ο ελληνισμός της Κύπρου μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων προσδοκώντας να πάρει πίσω εδάφη και περιουσίες. Επομένως, η διαπραγμάτευση είναι «αναγνώριση έναντι εδάφους». Γι’ αυτό το λόγο είναι τόσο σημαντικό η διεθνής υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας να δοθεί μόνον εάν έχει εξασφαλισθεί 100% η επιστροφή εδαφών.
Το σχέδιο της Τουρκία είναι απλό:
Σε πρώτο βήμα επιδιώκει να εξουδετερώσει το μοναδικό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα των Ελλήνων της Κύπρου: την επίσημη αναγνώριση.
Παράλληλο βήμα είναι η αναβάθμιση των κατεχομένων σε συνιστών κράτος ισότιμο με αυτό των Ελληνοκυπρίων.
Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των τουρκικών επιδιώξεων είναι να μην δώσουν πίσω εδάφη.
Το ίδιο είχε συμβεί και το 2004. Στο Μπούργκενστοκ είχαμε ζητήσει τα κατεχόμενα εδάφη που θα επιστρέφονταν σταδιακά στην ελληνοκυπριακή πολιτεία σε βάθος τρεισήμισυ ετών να παραδίδονταν στον ΟΗΕ. Οι Τούρκοι δεν το δέχθηκαν.
Επανέρχομαι στα λόγια του Τάσσου Παπαδόπουλου για το 2004 που ισχύουν ακέραια σήμερα:
Ἡ Τουρκοκυπριακὴ κοινότητα ἀποκτᾶ ὅλα τὰ βασικὰ αἰτήματα ποὺ διεκδίκησε, ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα ἐφαρμογῆς τῆς λύσης.
Ἀναγνωρίζεται ἡ ὀντότητά της ὡς «νόμιμο συνιστῶν Κράτος». Διαγράφεται ἡ εἰσβολὴ καὶ ἡ κατοχή. …
Ἀντίθετα, ὅλα καὶ ὅσα προσδοκεῖ νὰ ἀποκτήσει ἡ Ἑλληνοκυπριακὴ κοινότητα, … παραπέμπονται χωρὶς ἐγγυήσεις στὸ μέλλον καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν καλὴ πίστη τῆς Τουρκίας νὰ ἐκπληρώσει τὶς ὑποχρεώσεις ποὺ ἀναλαμβάνει. … «ἀγοράζουμε ἐλπίδα», μὲ μόνο ἀντάλλαγμα καὶ διασφάλιση τὴν καλὴ θέληση τῆς Τουρκικῆς πλευρᾶς νὰ τηρήσει τὴ συμφωνία.
* * *
Το δεύτερο βήμα της Τουρκίας είναι μετά από κάποιο χρονικό διαστημα και οπωσδήποτε πριν την επιστροφή των εδαφών, να βρει αφορμή για να απαλλαγεί από τις συμφωνίες. Έτσι:
εδάφη δεν θα έχουν επιστραφεί,
η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα υπάρχει και
στη θέση της δύο συνιστώντα κράτη θα αναζητούν εναγωνίως την αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα.

* * *
Αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία επιθυμεί διατήρηση των τουρκικών στρατευμάτων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είχε πει ο Τάσσος Παπαδόπουλος:
…ἡ συνεχὴς παρουσία τουρκικῶν στρατευμάτων στὴν Κύπρο, δὲν ἐξυπηρετεῖ βέβαια οὔτε τοὺς Ἑλληνοκύπριους οὔτε τοὺς Τουρκοκύπριους, παρὰ μόνο τὴν Τουρκία.
Κύρίες και Κύριοι, πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε ότι η Τουρκία βλέπει στρατηγικά την Κύπρο.
Οι Τούρκοι φροντίζουν και μας το λένε με κάθε τρόπο. Δεν μας το κρύβουν. Το είχε πει ο Νιχάτ Ερίμ το 1956. Το ξαναλέει ο Νταβούτογλου στο βιβλίο του το στρατηγικό βάθος που εξεδόθη το 2001:
Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα Κυπριακό ζήτημα. … η Τουρκία είναι υποχρεωμένη από στρατηγική άποψη να ενδιαφέρεται για την Κύπρο πέραν του ανθρώπινου παράγοντα
Για την Τουρκία το Κυπριακό είναι θέμα στρατηγικής ασφάλειας. Τα συμφέροντά της είναι ανεξάρτητα από αυτά των Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει στους Τουρκοκυπρίους να πάρουν μόνοι τους αποφάσεις για το μέλλον τους.

Η Τουρκία θέλει να διατηρήσει στρατεύματά της στο νησί στο διηνεκές.
Για ποιό λόγο; Απλούστατα διότι μετά τη διάλυση της Κυπριακή Δημοκρατίας θα μπορεί εύκολα να επιβάλλει τη λύση που της ταιριάζει.
Ουσιαστικά το μέλλον αυτού του νησιού υποθηκεύεται στην πολιτική βούληση της Τουρκίας. Το είχε πει ο Τάσσος Παπαδόπουλος από το 2004:
Όλα αὐτὰ ἔναντι κενῶν, παραπλανητικῶν, δῆθεν, προσδοκιῶν. Ἔναντι τῆς ἀνεδαφικῆς ψευδαίσθησης ὅτι ἡ Τουρκία θὰ τηρήσει τὶς δεσμεύσεις της.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν για ποιο λόγο είναι ανάγκη να διαφυλαχθεί πάση θυσία η κρατική οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και όσα απορρέουν από αυτήν.

* * *
Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου,
τις επόμενες εβδομάδες θα ακούσουμε σημεία και τέρατα. Είναι η τελευταία σας ευκαιρία, θα πάθετε αυτό, θα πάθετε εκείνο, θα ενσωματώσουν οι Τούρκοι τα κατεχόμενα, θα σας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι
Τό είχε επισημάνει ο Τάσσος Παπαδόπουλος:
Εἶναι δογματισμὸς καὶ ὑποδηλεῖ ἄγνοια τῶν κανόνων τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, ἡ ἄποψη ὅτι αὐτὴ θἆναι ἡ τελευταία πρωτοβουλία γιὰ λύση τοῦ Κυπριακοῦ.
Το είχε πει και ο Πέτρος Μολυβιάτης:
δεν υπάρχουν τελευταίες ευκαιρίες. Η ζωή συνεχίζεται και η ζωή προσφέρει πάντοτε δυνατότητες και ευκαιρίες
Ακούω ως τη βασική απειλή για το μέλλον ότι θα ενσωματώσουν οι Τούρκοι τα κατεχόμενα. Δεν είναι εύκολο να το κάνουν. Εάν ήταν εύκολο, θα το είχαν κάνει χρόνια τώρα.
Σε αυτό το σημείο σημειώστε πως με ό,τι έχει καταπιαστεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει αποτύχει μεγαλοπρεπώς:
Πήγε να πάξει το μεγάλο παιχνίδι στη Μέση Ανατολή τοποθετώντας ισλαμικές αδελφότητες στα γειτονικά κράτη κι έχει βυθισθεί στον βάλτο της Συρίας
Έριξε το ρωσικό μαχητικό και αφού έφαγε χαστούκια, σύρθηκε γονυπετής στη Μόσχα να ζητήσει συγνώμη
Απείλησε με casus belli τους Κούρδους εάν διαβούν τον Ευφράτη στη Συρία και έκτοτε αυτοί έχουν προχωρήσει 90 χιλιόμετρα πέραν του ποταμού (προσέξτε! Μιλάμε για τους χωρίς κράτος και “ξυπόλητους” Κούρδους)
Απαίτησε αλαζονικά να συμμετάσχει στην πολιορκία της Μοσούλης και έκτοτε οι στρατιώτες είναι εγκλωβισμένοι σε ένα στρατόπεδο υπό τον έλεγχο κουρδικής πολιτοφυλακής.
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι η Τουρκία αποφασίζει να προβεί σε ενσωμάτωση. Θα είναι αναμφισβήτητα μία θλιβερή εξέλιξη που απλώς θα επιβεβαιώνει και τυπικά την πραγματικότητα που βιώνουμε στο νησί από το 1974. Βαυκαλιζόμαστε μήπως ότι συνομιλούμε τους Τουρκοκυπρίους; Μήπως οι Τουρκοκύπριοι κατέχουν την Κύπρο; Η Τουρκία την κατέχει και αυτός είναι ο πραγματικός συνομιλητής της ελληνοκυπριακής πλευράς. Τυχόν ενσωμάτωση θα μας οδηγήσει να αντικρύσουμε κατάματα αυτή την πραγματικότητα.
* * *
Για να αποτρέψουμε δυσμενείς εξελίξεις, ακόμη και τυχόν ενσωμάτωση, καλό είναι να αποφύγουμε με κάθε τρόπο να φθάσουμε σε ένα νέο δημοψήφισμα.
Θα είναι βαρύ για δεύτερη φορά να καταψηφισθεί ένα σχέδιο λύσεως, όπως είναι βέβαιον ότι θα γίνει. Πρέπει να σταματήσουμε τη διαδικασία πιο πριν.
Σε αυτό το σημείο θα φανεί η διπλωματική δεινότητα Κύπρου και Ελλάδος. Εδώ θα αντιμετωπίσουμε ένα άλλο πρόβλημα. Εκτός από τις απειλές για καταστροφές, θα υπάρχουν και διεθνείς πιέσεις.
Το διαπιστώσαμε ήδη. Μας θυμηθήκαν τις τελευταίες ημέρες και περάσανε από εδώ, ο εγγλέζος υπουργός Εξωτερικών, ο γάλλος πρόεδρος, η αμερικανίδα υφυπουργός. Ήρθαν για να μας πείσουν ότι πρέπει να δεχτούμε.
Πώς το λέει ο Σολωμός στους Ελεύθερους Πολιορκημένους;:
Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τοπ’ Άγγλου! Πέλαγο μέγα πολεμά, βαρεί το καλυβάκι,
Εδώ, στην Κύπρο ήρθαν όλοι αυτοί. Ελάχιστοι πέρασαν και από την Τουρκία. Διότι γνωρίζουν ότι είμαστε ο αδύναμος κρίκος σε αυτή την ανισορροπία ισχύος. Διότι θεωρούν ότι εδώ οι πιέσεις θα είναι πιο αποτελεσματικές.
Απέναντι σε αυτές τις πιέσεις υποχρεώνομαι να επανέλθω στα λόγια του Τάσσου Παπαδόπουλου:
Οἱ ἀποφάσεις ποὺ θὰ πάρουμε ἐμεῖς σήμερα, διαμορφώνουν καὶ καθορίζουν τὶς τύχες καὶ τὰ πεπρωμένα καὶ τῶν ἐπερχόμενων γενεῶν.
Δὲν πρόκειται γιὰ πολιτικὲς ἐκλογὲς ὅπου τὰ Κόμματα καταμετροῦν τὴ δύναμή τους. Δὲν θὰ ἀναμετρηθοῦν τὰ Κόμματα μεταξύ τους. Θὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τὴν ἱστορία.
Ἡ διαφύλαξη τῆς ἑνότητάς μας εἶναι ὕψιστο χρέος πρὸς τὴν πατρίδα μας
Προσέξτε αυτό το σημείο, κύριοι εκπρόσωποι των κομμάτων:
Ἡ διαφύλαξη τῆς ἑνότητάς μας εἶναι ὕψιστο χρέος πρὸς τὴν πατρίδα μας
* * *
Κυρίες και κύριοι,
Πριν από 190 χρόνια ο Διονύσιος Σολωμός περιέγραφε το πολιορκημένο από τους Τούρκους Μεσολόγγι ως ένα αλωνάκι:
Tα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι
Πολλά τα αλωνάκια του ελληνισμού στην υπερτρισχιλιετή ιστορία του.
Ατελείωτες οι μάχες στα μαρμαρένια αλώνια.

Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου,
Το αλωνάκι του ελληνισμού σήμερα είναι αυτό το νησί.
Εδώ θα ξαναρχίσει το παναρχαιο δράμα.
Εδώ θα αναμετρηθεί ο καθένας από εσάς με την ιστορία αυτού του τόπου, με τα παιδιά του, με το μέλλον του, με τον εαυτό του.
Οι παρακαταθήκες ενός ιστορικού ηγέτη όπως ο Τάσσος Παπαδόπουλος εύχομαι να σας καθοδηγήσουν σε αυτή την αναμέτρηση».

  • cretanmacedonian

    Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα .
    Είναι πλέον φανερές ακόμα και στον πιο αδαή οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς .Επί 30 και πλέον χρόνια κανείς δεν ενδιαφερόταν για την Κύπρο ούτε για την εισβολή και κατοχή , ούτε για τους εποίκους , μόλις όμως ανακαλύφθηκαν πετρέλαιο και φυσικό αέριο όλοι ενδιαφέρονται να «λυθεί» το κυπριακό.
    Ξαναλέω και πάλι ότι τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα την απόφαση θα την πάρει ο κυπριακός λαός μέσω του ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ! Δεν πιστεύω ότι υπάρχει έστω και ένας ελληνοκύπριος που να μην έχει καταλάβει τους κινδύνους από μια «πρόχειρη» λύση με παρουσία κατοχικών στρατευμάτων και δυνατότητα veto στούς τουρκοκύπριους. Ξέρουν όλοι τι διακυβεύεται .
    Αν οι αδελφοί μας Κύπριοι αποφασίσουν ότι αξίζει τον κόπο να διακινδυνεύσουν τα πάντα για μια απατηλή αίσθηση επανένωσης τότε ας το κάνουν αλλά δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για εμάς , τους Ελλαδίτες πλέον να παρέμβουμε , είναι δικαίωμα τους.Αν όμως οι αδερφοί μας Κύπριοι απορρίψουν το νέο σχέδιο Ανάν τότε θα πρέπει όλοι μας να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε με σθένος τις αντιδράσεις όχι μόνο της Τουρκίας αλλά και όλης της Δύσης.Θα δούμε πολλά και θα αντιμετωπίσουμε ακόμα περισσότερα αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος απο τον δύσκολο δρόμο πρός την εθνική ολοκλήρωση έστω και -προσωρινά-κουτσουρεμένη.

  • Ματθαίος

    Φίλε «Πάτε καλά», θά συνηγορήσω σέ όλα όσα έγραψες καί πάνω απ’ όλα στό ότι τά πράγματα αυτή τήν στιγμή είναι ρευστά. Ευελπιστώ ότι οι πιέσεις θά ενταθούν σέ τέτοιο σημείο ώστε να ενεργοποιήσουν τά αντίστροφα αντανακλαστικά τού κόσμου, όπως άλλωστε γίνεται πάντα σέ τέτοιες συνθήκες. ( τό έργο τό έχουμε ξαναδεί πλειστάκις). Αυτό μού δίνει κουράγιο καί αισιοδοξία. Πάντως δύο φορές ΟΧΙ από τήν ίδια πλευρά δέν ακούγεται καί ο,τι καλλίτερο. Μακάρι νά μήν φτάσουν τα πράγματα σέ δημοψήφισμα. Αυτό πού φοβάμαι είναι μην προσέλθει η Κύπρος σε πενταμερή σαν κοινότητα καί όχι σαν Κυπριακή Δημοκρατία, όπως άλλωστε μαγειρεύεται.

  • Batflek

    Ποια ενιαια στάση? Το πρόβλημα ειναι της Κύπρου. Η Κύπρος δίνει την γραμμή που πρεπει να ακολουθηθει, το μονο που έχει να κάνει η Ελλάδα ειναι να βάζει πλάτες.
    Το τι μπορει να πει καποιος ιδιωτης ή μεσαίο στελεχος καποιου υπουργείου ουδεμία σημασία έχει. Σημασία εχει η επισημη στάση και μονο οπως εκφράζεται απο τον εκαστοτε Υπ. Εξωτερικων.

    Γνώμη βεβαια ολοι μπορουμε έχουμε… και η αλήθεια ειναι πως το σχέδιο το οποιο παζάρευε ο Αναστασιαδης με τους Τούρκους μου φαίνεται απλά κακή ιδέα. Παζάρια με τον εισβολέα μου φαίνεται παράλογα. Οπως επίσης και απειλές του τυπου «θα προσαρτήσουμε τα κατεχομενα» μου φαινονται απο αδιάφορες ως αστείες. Δεν ειναι απειλη. Το εχει κάνει ήδη εδω και 40 χρόνια. Δεν αλλάζει τιποτα.

  • za

    Οι παρατηρήσεις του κυρίου Συρίγου εξαιρετικές και συγχαρητήρια που τις ανεβάσετε.

    Πουθενά αλλού δεν της διάβασα.

    Η Κυπριακή πολιτική ηγεσία ψάχνει έναν νέο Καραμανλή να συνυπογράψει τα εξωφρενικά που διαπραγματεύεται ώστε όταν θα έρθουν τα κακά να του ρίξει το ανάθεμα και η ίδια να μείνει στο απυρόβλητο.

    Θέλω να πιστεύω ότι η ελληνικής κυβέρνηση θα επιμείνει ως το τέλος στο θέμα των εγγυήσεων.

    Η θέση της είναι απόλυτα σωστή.

    Για τον ρόλο Αναστασιάδη έχουν γραφτεί πολλά, καθώς και για την επιρροή που έχουν πάνω του οι ξένοι εξαιτίας του παρελθόντος του.

    Είναι στο χέρι των Κυπρίων να αποφασίσουν για την τύχη τους.

    Υποχρέωση της Ελλάδας είναι να διασφαλίσει ότι θα συμπαρασταθεί για μια ακόμα φορά σε περίπτωση που επιλεγεί το όχι.

  • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

    Στο ΥΓ1.
    Είναι θέμα χρονισμού το θετικό ἤ αρνητικό του πράγματος.
    Με την Κυπριακή Δημοκρατία (και κυριώτατα την Εθνική Φρουρά) υφιστάμενη,θα είναι στην πραγματικότητα αβάντσο για την Ἑλλάδα ΚΑΙ την Κύπρο να μήν πολεμήσει ἡ τελευταία.
    Για αυτόν ακριβώς όμως τον λόγο,δέν πιστεύω ότι θα μας γίνει τέτοια χάρη.
    Με την Κυπριακή Δημοκρατία «αποβιώσασα» και την Εθνική Φρουρά καταργημένη,προκύπτει άλλο πρόβλημα,αυτό της ομηρίας του Κυπριακού Ἑλληνισμού,και μέσω αυτής και ομηρία της Ἑλλάδας,έστω και προσχηματικά (άλλωστε όλα στο κυπριακό ζήτημα είναι προσχηματικά,όπως το πραξικόπημα της 15/7/1974,και ιδίως οἱ «τελευταίες ευκαιρίες»).
    Έτσι,ελλοχεύει ὁ κίνδυνος οἱ ανθρωπιστικές ηγεσίες της Ἑλλάδας,(οἱ ίδιες που δημιουργούν στην Χώρα ανθρωπιστικές κρίσεις,όοολως περιέργως),να θυμηθούν την Κύπρο ὡς πρόσχημα για να σερβίρουν ένα φιάσκο Ιμίων στον Κύβο,ἤ στην δεκάτη δύναμη.
    Θα πούν κάτι σάν «ἔ,δέν μπορούσαμε να αγνοήσουμε ένα εκατομμύριο Ἕλληνες της Κύπρου,ανυπεράσπιστους και με το τούρκικο μαχαίρι στον λαιμό…»*

    * Όταν βολεύει,υπάρχουν Ἕλληνες στην Κύπρο,και σε στρογγυλά νούμερα μάλιστα.

    Ἄν και,για να είμαι ειλικρινής,προφάσεις και προσχήματα βρίσκονται πάντοτε.
    Έτσι,οἱ νεοραγιάδες (το ἑλλαδικό συμπλήρωμα του νεο-οθωμανισμού),μπορεί να θυμηθούν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως,ἤ την ασφάλεια των Ἑλλήνων τουριστών που θα βρίσκονται στην Τουρκία την ημέρα Χ.
    Ἤ και κάτι πιό προωθημένο,πιό «προχώ»,όπως «ἡ ασύλληπτη οικολογική καταστροφή που θα επέφερε ένας πόλεμος».

    Στο ΥΓ2
    Κουμπάρε,το πρόβλημα δέν είναι μόνο ὁ Ανάν-αστασιάδης,είναι ἡ ανανιστική νοοτροπία γενικώς.
    Ομολογώ ότι γενικώς «δέν τους πιάνω» τους Κυπρίους,αλλά από τα εξώφθαλμα και μή χρήζοντα μεταφράσεως,επισημαίνω τα παρακάτω.
    Και ὁ Μακάριος μίλησε για εισβολή από την Ἑλλάδα.
    Και ὁ Χριστόφιας μίλησε για εισβολή από την Ἑλλάδα,ἄν καί το τύλιξε στην περίφραση «εισβολή από τις Μητέρες Πατρίδες».
    Ὁπότε,ὁ
    Ανάν-αστασιάδης,απλώς έτυχε να κάνει την βάρδια του σε τούτην την
    κρίσιμη ώρα,χάρη βεβαίως στις ψήφους σεβαστού ποσοστού Κυπρίων,και την ανοχή ἤ στήριξη ακόμη περισσότερων.
    Είναι πολύ βαθύτερα ριζωμένη ἡ κακοδαιμονία,από την επιρροή ενός προέδρου.

    • Πάτε καλά;

      Αρχιζοντας απο το ΥΓ2, δεν εχεις αδικο. Ειναι μια πολυ μεγαλη, επιπονη και πικρη συζητηση που πρεπει να γινει και δεν θελω να την κανω δημοσια για αυτα τα πραγματα. Να ξερεις παντως πως οι Βρετανοι κανουν παντα σοβαρή, συστηματικη και εις βαθος δουλεια-ειτε προκειται για διελευκανση εγκληματων ειτε προκειται για …δημιουργια ζιζανιων. Απλα ας πουμε πως ο Χριστοφιας ήταν αρκετά δειλος για να παρει την ευθυνη του ΝΑΙ και ο Μακαριος ανηκει πια στην Ιστορια ενω τουτος εδω φαινεται να εχει αρκετη ελλειψη αυτογνωσιας για να παρει το ρισκο.

      Στο υστερογραφο ενα, πιστευω πως δε θα βαλουν τους Κυπραιους στο παιχνιδι πριν ειναι 100% σιγουροι πως θα μπουν πρωτα οι γειτονες. Βεβαια απο προδοτες παμε καλα, επομενως ποτε δεν ξερεις.

      • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

        Eγώ νομίζω ότι ἡ συζήτηση πρέπει να γίνει δημόσια,ἄν δέν περιλαμβάνει ατεκμηρίωτες κατηγορίες,αλλά εν πάση περιπτώσει θα με ενδιέφερε και μία κατ᾿ιδίαν συζήτηση,επειδή όπως σου ομολόγησα,δέν γνωρίζω από κυπριακή πολιτική σκηνή,ούτε το κἄν το εκλογικό σύστημα δέν καταλαβαίνω.

  • dsnkara1

    Καλα κανει ο Κοτζιας . Ανεξάρτητη κυπρος 100% .Η μόνη λύση .Με τουρκικο στρατο εκει δεν υπάρχει λύση ,ούτε ανεξάρτητο κράτος .

  • cretanmacedonian

    Αγαπητέ Πάτε Καλά , μπορει να εχεις δίκιο ως προς το δεύτερο σκέλος αλλά ως πρός το πρώτο έχω σοβαρές αμφιβολίες .Αν τυχόν οι ελληνοκύπριοι πουν όχι και η Ελλάδα τους στηρίξει θα αρχίσουν πάλι «περίεργες» καταστάσεις.
    Ούτε οι Ελλαδίτες ούτε οι Κύπριοι έχουμε καταλάβει την επίδραση του κυπριακού στην νεότερη ελληνική ιστορία.

    • Πάτε καλά;

      Για ποιο λόγο να έχουμε ανακατωσούρες φίλτατε; Επειδη οι Ελληνοκύπριοι δε πιστευουν στον Σουλτάνο; Και ποιος δλδ θα κυνηγήσει τέτοιες ενεργειες; Το Ντοναλντ; Ο Πουτιν; Η Κομισιον που βρισκεται σε χαρτοπολεμο με την Αγκυρα;

  • Cynaegeirus

    Ένα σοβαρό κράτος (αν ποτέ γίνουμε) θα ζήταγε την παραίτηση του Αναστασιάδη. Η κύπρος έχει όση δύναμη της δίνει το σύνολο των ελλήνων. μόνη της είναι μισή μέρα δουλειά.

    • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

      To να ζητήσεις ὡς Ἑλλάδα την παραίτηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας,ισοδυναμεί με άρση της εκ μέρους σου αναγνωρίσεως της κρατικής της υποστάσεως.
      Αντιθέτως,και λυπάμαι που οφείλω να το παραδεχθώ,σοβαρή είναι ἡ τακτική και ἡ στρατηγική της Τουρκίας:και αναμφισβήτητος κυρίαρχος στα Κατεχόμενα,και επίφοβη απειλή για την ελεύθερη ζώνη,και πασχίζει να προσδώσει στα Κατεχόμενα διεθνή αναγνώριση,έστω και ὡς ξεκάρφωμα,έστω και ὡς πρόσχημα,διότι όπως είπα και στον Κουμπάρο,όλα στο Κυπριακό ζήτημα είναι προσχηματικά.
      Ἄν είμασταν εμείς οἱ σοβαροί,τουλάχιστον μετά το ορόσημο της -προσχηματικής- ανεξαρτησίας της Κύπρου,

      α)δέν θα είχε ποτέ αποσυρθεί ἡ Μεραρχία από την Κύπρο,αφ᾿ής στιγμής βρέθηκε εκεί.

      β)θα βάζαμε αδίστακτα κάποιους μή κυβερνητικούς,μή κρατικούς αξιωματούχους,αλλά ημιεπίσημους μπόγιες να συμμαζεύουν τον όποιον Ανάν-αστασιάδη.
      Δηλαδή θα ίσχυε το ακριβώς αντίθετο απ᾿ότι συμβαίνει σήμερα,που γαυγίζουν μαντρόσκυλα του κάθε Ανάν σε Κύπρο και Ἑλλάδα,λοιδορώντας τον Ἑλληνισμό,και όποιον δέν πάσχει από πολιτικό στραβισμό,και βλέπει πού ακριβώς το πάνε.

      Μπορεί να ακούγεται πατερναλιστικό,και να θίγει κάποιους ηγετίσκους στην Μεγαλόνησο,δέν θίγει όμως καθόλου την ίδια την Μεγαλόνησο ὡς κρατική οντότητα.
      Χωρίς την Ἑλλάδα,που βεβαίως έχει και αυτή ουκ ολίγα άπλυτα,ἡ Κύπρος υπάρχει ὡς κράτος μόνο στα γραμματόσημα της.
      Και,για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους,γιατί ενοχλούνται οἱ Α(υ)νανιστές από την παρέμβαση του όποιου Ἕλληνα ΥΠΕΞ,όχι όμως από τον ασπασμό του όποιου Ακιντζή στην τουρκική σημαία,στην επέτειο ανακηρύξεως του ψευδοκράτους;
      Ὁ Ακιντζής ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές αναγνώρισε ότι το ψευδοκράτος υπάρχει χάρη στην Τουρκία,και έδωσε ηχηρό μήνυμα του πώς αντιλαμβάνεται και ὁ ίδιος και οἱ πιθανοί διάδοχοι του την ΔΔΟ.
      Εμείς,βρισκόμαστε σε έκτακτη ένδεια:αντί να μας κάνουν πάσες οἱ ίδιοι οἱ Κύπριοι,μας δείχνουν κίτρινες κάρτες.
      Ίσως μία τραχύτατη εκ μέρους μας αντίδραση,την οποία όμως ίσως οἱ Α(υ)νανιστές και να επιδιώκουν,θα ήταν ἡ διασαφήνιση εκ μέρους μας ότι εάν θεωρούμαστε επισκέπτες,αποσυρόμαστε ολοκληρωτικά από την υπόθεση,δέν διεκδικούμε καθεστώς εγγυήτριας δυνάμεως,και δέν θα σπεύσουμε μελλοντικά σε καμμία έκκληση βοηθείας,ούτε κάν σε διπλωματικό επίπεδο.
      Ἄν εμείς είμαστε επισκέπτες,αλλά οἱ παρείσακτοι (ναί,παρείσακτοι) Τούρκοι,είτε εντόπιοι Τ/Κ,είτε έποικοι του Αττίλα,είναι νοικοκύρηδες και οικοδεσπότες,ἔ τότε ἄς ανοίξουν σ᾿αυτούς οἱ Κύπριοι την καρδιάν τζιαί την αγκάλην τους -ἤ να κατέβουν στα οδοφράγματα,απαιτώντας οἱ ίδιοι την παραίτηση του όποιου τζουτζέ προέδρου.

  • Οδυσσέας

    Το θέμα με τον Αναστασιάδη είναι περίπλοκο και δε σηκώνει υπεραπλουστεύσεις τύπου «αν η Ελλάδα ήταν σοβαρό κράτος θα ζήταγε την παραίτησή του». Ο Αναστασιάδης είναι αυτός που είναι, αλλά σήμερα είναι ο εκλεγμένος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
    Η αναγνωρισμένη διεθνώς κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι, μαζί με την ιδιότητα του μέλους της ΕΕ, τα μεγαλύτερα όπλα της. Είναι αυτό που είπε ο Τάσσος «παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, δεν θα παραδώσω κοινότητα».
    Το να ζητήσει λοιπόν η Ελλάδα την παραίτησή του θα έπληττε αυτή την ανεξάρτητη υπόσταση και θα εξυπηρετούσε πρώτα απ΄’ όλα την Τουρκία. Όπως άλλωστε την Τουρκία εξυπηρετεί κάθε ρήγμα στο μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου που βγαίνει προς τα έξω.
    Και αυτό ακριβώς λέει το άρθρο: εάν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαφωνεί με τον ΥΠΕΞ Κοτζιά, πρέπει να το λύσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, γιατί αλλιώς δίνει όπλα στην Τουρκία. Η θέση Κοτζιά για τις εγγυήσεις είναι σωστή, αλλά ήταν λάθος του η δημοσιοποίησή της με non paper εν μέσω των διαπραγματεύσεων του Mont Pelerin. Εξ ίσου λάθος ήταν η επίρριψη ευθυνών στην Ελλάδα από πλευράς Αναστασιάδη, ενώ η Τουρκία είχε υπαναχωρήσει στο θέμα της Μόρφου και έπρεπε να χρεωθεί το ναυάγιο. Και δυστυχώς φαίνεται ότι συνεχίζει στην ίδια λογική.
    Θυμίζω ότι το 1998 ο Γλ. Κληρίδης πήρε γενναία πάνω του την πολιτική ευθύνη της μη εγκατάστασης των S300 (παρ’ ότι η απόφαση ήταν της κυβέρνησης Σημίτη), για να προστατέψει την ενιαία εθνική γραμμή.

    Τέλος, ως απάντηση στα περί «επισκεπτών εξ Ελλάδος», επισυνάπτω μια φωτογραφία «επισκεπτών» που έμειναν στο κυπριακό έδαφος για 42 χρόνια…
    https://uploads.disquscdn.com/images/9f87b2a4b449fc95b8da3db1eaedc469178794f711427f5e6ce5d4150b97a001.jpg

  • Cynaegeirus

    Κύριοι Οδυσσέα και Αχέρων συμφωνώ μαζί σας οτι καλύτερα να δρούσαμε ως ελλάς ανεπίσημα αλλά στο τέλος συνεχίζω να πιστεύω οτι και η παρούσα λύση της ανεξαρτησίας της κύπρου είναι λανθασμένη

    ποια ανεξαρτησία; με ισοπολιτεία σφαγέων και θυμάτων, με εγγυήτριες δυνάμεις, με κεφαλικό φόρο το 1/2 απο τα κέρδη γκαζιού;

    και τι είναι η κύπρος; ανεξάρτητη ως τι; ως έδαφος; γιατί έθνος είναι ΕΝΑ και το έθνος έχει ΕΝΑ κράτος ήδη το οποίο έχει και θα έχει την ανεξαρτησία του με την δύναμη των όπλων μόνο του.

    Καλύτερα αντί για μπερδέματα να μοίραζαν το ποσοστό εδάφους που αρμόζει και να το νησί να χωριζόταν στα πραγματικά κράτη και έθνη του.

    ΜΙΑ Ελλάς οχτώ γεωγραφικών διαμερισμάτων.

    οι τούρκοι μετά απο 42 χρόνια κατοχή πρέπει να πάρουν ποσοστό εδάφους επι των πραγματικών κατοίκων ΜΕΊΟΝ πολεμικές αποζημιώσεις.

    δεν θέλουν λύση; στα @@ μας. σε μια δεκαετία όπως έχω ξαναπει θα καθαρίζουν οι ΤΚ τους καμπινέδες στους ουρανοξύστες του νότου.

    όσοι βλέπετε ανεξάρτητη κύπρο να μου πείτε με πιο στρατό θα αμυνθεί των εδαφών της.

    και μην ξεχνάμε υπάρχει και δεύτερος καταπατητής ο οποίος πρέπει να πάρει και αυτός με την σειρά του πόδι.

    • NK

      Ε, μάλλον έτσι θα γίνει.

      -Η πρεμούρα Αναστασιάδη θα οδηγήσει σε διάσκεψη και -κάποια- συμφωνία.
      -Θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Υποθέτω ότι κανείς ελληνοκύπριος δεν είναι εθελογκιαούρης, οπότε θα απορριφθεί.
      -Ε, μετά θα πιέσουν για αναγνώριση. Ας πάρουμε ό,τι μπορούμε από κει κι άμε στον γέρο-διάβολο.

      Όπως λες η Κύπρος δεν είναι Ελλάδα, έχει σύνορα και κράτος και ιδιωτική οικονομία.
      Τα λέμε σε 20 χρόνια.

    • ΑΧΕΡΩΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΟΣ

      Σε ότι με αφορά,διευκρίνησα ότι μιλάω για προσχηματική ανεξαρτησία:«Ἄν είμασταν εμείς οἱ σοβαροί,τουλάχιστον μετά το ορόσημο της -προσχηματικής- ανεξαρτησίας της Κύπρου».
      Πιστεύω ότι ὁ Αγώνας της ΕΟΚΑ εξαργυρώθηκε νωρίς,και κοψοχρονιά,θα έπρεπε να πεταχτούν οἱ αποικιοκράτες έξω,και προτιμώτερο να είχαν παραχωρηθεί βάσεις στους Αμερικάνους,με το ίδιο καθεστώς όπως στην Ἑλλάδα,και όχι αυτό το αίσχος με το «βρεττανικό κυρίαρχο έδαφος».
      Αλλά βλέπεις,και οἱ δύο εκείνοι που εξαργύρωσαν τον Αγώνα,έγιναν «εθνάρχες»,άντε τώρα να μιλήσεις για ανατροπή της Ζυρίχης-Λονδίνου,ακόμα και χωρίς τον Αττίλα εντός.
      Υπό τις παρούσες συνθήκες όμως,προέχει ἡ διαφύλαξη της υποστάσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας,διότι τότε μόνον εξακολουθεί να υφίσταται ὡς αίτημα ἡ λύση επί των αρχών των ψηφισμάτων 541 και 550 του ΟΗΕ,αλλοιώς,οποιαδήποτε λύση αντικαταστάσεως της Κ.Δ από νέα μορφώματα,θα είναι απλώς νομιμοποίηση του Αττίλα,και ότι χάσαμε-χάσαμε,ότι κέρδισαν-κέρδισαν.
      Αυτή θα είναι εννοείται,ἡ δεύτερη χειρώτερη λύση του Κυπριακού,ἡ χειρώτερη όλων θα είναι μία ΔΔΟ κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Αττίλα,με την ΚΔ ἤ όπως αλλοιώς ονομαστεί, να πληρώνει τους λογαριασμούς,και τους Τ/Κ να εισπράττουν και να ρυθμίζουν την πολιτική της.
      (πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως ἡ λυσσώδης προσπάθεια του Ανάν-αστασιάδη να υποβιβάσει την Κ.Δ σε «ἑλληνοκυπριακή διοίκηση»,πρίν ακόμα από οποιαδήποτε λύση)
      Μία ακόμη σχετικά αφανής πτυχή της υπάρξεως Κυπριακής Δημοκρατίαςυπό τις παρούσες συνθήκες,είναι αυτή της ασφαλείας.
      Συγκεκριμένα,με την Μεγαλόνησο διχοτομημένη σε ἑλληνική και τουρκική ζώνη,ακόμη και ἡ πλήρης κατάληψη της από τις τουρκικές δυνάμεις,θα είναι κατοχή μέρους της ἑλληνικής επικράτειας,κάτι σάν το Γκολάν,ἄς πούμε,ενώ ισχυούσης της Κυπριακής Δημοκρατίας,είναι κατάλυση κράτους,και μάλιστα μέλους της Ε.Ε.
      Πρόκειται για διαφορετική περίπτωση για το διεθνές δίκαιο.
      Τέλος,ακόμα και στην περίπτωση που όλα εξελιχθούν σάν όνειρο,ὁ Αττίλας πεταχτεί από την Κύπρο,μαζί με την πληθυσμιακή του υπόσταση,Τ/Κ και εποίκους,δέν θα ἤθελα να απορροφηθεί ἡ Κύπρος από την Ἑλλάδα των μνημονίων και της εξαντλήσεως,αλλά να αφεθεί να λειτουργήσει όπως ξέρει να κάνει με επιτυχία σαφώς μεγαλύτερη απ᾿ότι το «εθνικό κέντρο».
      Ὁ Γιώργος Σεφέρης είχε πεί,ἤ γράψει,πρίν ακόμη την «ανεξαρτησία»,ότι «στην Κύπρο ζεί ένα κομμάτι του Ἑλληνισμού,που δέν κυβερνάται από την Αθήνα,και αυτό δίνει μία αίσθηση ευρυχωρίας».

  • stasou_mygdala

    Η όλη κατάσταση στο Κυπριακό μπορεί να περιγραφεί με το εξής γνωμικό: Όποιος δεν μπορεί να δείρει το γάϊδαρο, δέρνει το σαμάρι!
    Το Κυπριακό πρόβλημα ήταν και είναι η αγγλική Κατοχή και η «επίλυση» του Κυπριακού περνάει από την κατάργηση της αγγλικής Κατοχής.
    Οι βάσεις της δόλιας Γηραιάς Αλβιώνας δεν αποτελούσαν και δεν αποτελούν κανενός είδους «εγγύηση».
    Η Τουρκία και ο Αττίλας δεν είναι ο βασικός συνομιλητής ούτε ο κύριος παίκτης , αλλά ο «νατοϊκός» παράγων.
    Αν δεν φύγει η βάση του Ακρωτηρίου δεν θα υπάρξει ελληνική λύση.
    Η Διζωνική Ομοσπονδία εφαρμόστηκε στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη ως τρικοινοτική, και ξέρουμε ότι είναι μη λειτουργική. Ένα κρατικό έκτρωμα . Ένα καθεστώς Απαρτχάϊντ, όπου οι λευκοί είναι οι μουσουλμάνοι κι οι Σέρβοι οι μαύροι.
    Στην Κύπρο οι Τούρκοι θα είναι οι «παρφέ» και οι Έλληνες οι «ρατέ».
    Όποιος δεν μπορεί να δείρει το γάϊδαρο, δέρνει το σαμάρι! Δηλαδή μιλάει με τον Ακιντζί.
    Αυτά τα ολίγα.

  • NK

    »Από καθέδρας΄΄, όχι »από καθ΄έδρας».

    καθέδρα η [kaθéδra] Ο25 : α. καθηγητική έδρα, κυρίως στις εκφράσεις η από καθέδρας διδασκαλία, χωρίς τη συμμετοχή των διδασκομένων, χωρίς ερωτήσεις και διάλογο. από καθέδρας, για κτ. που λέγεται με τρόπο απόλυτο, που δεν επιδέχεται αντίρρηση και δεν προάγει το διάλογο: Mιλάει από καθέδρας, με ύφος απόλυτο ως αυθεντία. β. (εκκλ.) ο επισκοπικός θρόνος που βρίσκεται στο μεσαίο κλίτος του ναού.

    [λόγ. < ελνστ. καθέδρα, αρχ. σημ.: `καθιστική θέση΄ (από καθέδρας: μτφρδ. νλατ. ex cathedra)]

    καθεδρικός -ή -ό [kaθeδrikós] Ε1 : μόνο στον όρο ~ ναός, μητροπολιτικός ναός που βρίσκεται στην έδρα επισκοπής ή αρχιεπισκοπής.

    [λόγ. καθέδρ(α) -ικός απόδ. γαλλ. église cathédrale (< ελνστ. καθέδρα στη σημ.: `αυτοκρατορικός θρόνος΄)]

    Συνεχίστε και καλό κουράγιο.

    Παρακαλώ να μην δημοσιευτεί.