Διαθεσιμότητες αεροπορικών μέσων σε ειρηνική περίοδο: Η περίπτωση της Γαλλικής Αεροπορίας

6
Αεροσκάφη Mirage F1CR και Rafale της Γαλλικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια αποστολή στο πλαίσιο της Επιχείρησης Serval στο Mali.

Σε απάντηση σχετικής ερώτησης που κατέθεσε ο βουλευτής της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης François Cornut-Gentille, το γαλλικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας δημοσιοποίησε πρόσφατα τα ποσοστά διαθεσιμότητας των αεροσκαφών της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Armée de l’Αir) για το 2016.

Συγκεκριμένα, οι αριθμοί των αεροσκαφών σε υπηρεσία και οι αντίστοιχες διαθεσιμότητες για το 2014, το 2015 και το 2016, φαίνονται στον ακόλουθο πίνακα:

Πηγή: Journal de l’aviation / δεδομένα από το γαλλικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Σημειώνεται ότι οι παραπάνω διαθεσιμότητες αντιστοιχούν σε αεροσκάφη τα οποία βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας μέχρι και 6 ωρών. Για προφανείς λόγους δεν αποδεσμεύτηκαν στοιχεία για τα αεροσκάφη πυρηνικής κρούσης Mirage 2000N και τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC-135. Επίσης, δεν αποδεσμεύθηκαν στοιχεία για την διαθεσιμότητα των μεταφορικών A400M, σύμφωνα όμως με πληροφορίες αυτή είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Σχετικά πάντως με την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών αερομεταφορών, είναι αξιοσημείωτο ότι εντός του 2016 η Armée de l’Αir αναγκάστηκε ή προτίμησε να νοικιάσει πολιτικά μεταγωγικά για περί τις 600 πτητικές ώρες, συν πρόσθετες ώρες από μεταγωγικά C-17 Globemaster της RAF για μεταφορά ειδικών φορτίων, ενώ συγχρόνως έθεσε παραγγελία για δύο C-130J και δύο KC-130J.

Παρόλο που οι δημοσιευμένες διαθεσιμότητες χαρακτηρίζονται χαμηλές, δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε άμεσα συμπεράσματα για την αξιοπιστία των μέσων της Armée de l’Αir και την δυνατότητά της να διεξάγει επιχειρήσεις περιορισμένης ή μεγάλης κλίμακας. Για την ακρίβεια, η δημοσιευμένη γενική πληροφορία αποτελεί μια χρήσιμη και ισχυρή ένδειξη αλλά δεν επαρκεί από μόνη της για την ασφαλή εξαγωγή σχετικών συμπερασμάτων. Η ολοκληρωμένη εικόνα απαιτεί τη γνώση και την αντιπαραβολή του απαιτούμενου αριθμού διαθέσιμων μέσων και ωρών πτήσης που προβλέπει για την ειρηνική περίοδο το επιχειρησιακό δόγμα και πλαίσιο λειτουργίας της Armée de l’Αir. Η επίτευξη της μέγιστης διαθεσιμότητας σε ειρηνική περίοδο είναι φυσικά επιθυμητή αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Κύριος στόχος είναι η κάλυψη των προβλεπόμενων σε καιρό ειρήνης επιχειρησιακών αναγκών, εκπαιδευτικών και μη και η διατήρηση της πτητικής επάρκειας του προσωπικού, με το χαμηλότερο δυνατό λειτουργικό κόστος και την μικρότερη και ισομερώς κατανεμημένη καταπόνηση/φθορά των ιπτάμενων μέσων. Εφόσον τα παραπάνω καλύπτονται επαρκώς, η σημασία του ποσοστού της διαθεσιμότητας σε ειρηνική περίοδο περιορίζεται.

Προφανώς βέβαια, αυτή παραμένει ως μια από τις παραμέτρους που επηρεάζουν την αμεσότητα επίτευξης της προβλεπόμενης διαθεσιμότητας σε περίοδο κρίσης/σύρραξης, μαζί όμως με το στοκ ανταλλακτικών, τις υποδομές συντήρησης/επισκευών καθώς και τον αριθμό και την επάρκεια του τεχνικού και ιπτάμενου προσωπικού. Τα παραπάνω, μαζί με τον ρυθμό εμφάνισης βλαβών, τις απαιτήσεις συντήρησης ανά ώρα πτήσης, τους μέσους χρόνους επιδιόρθωσης και αποκατάστασης βλαβών/ζημιών και την αδιάλειπτη ροή ανταλλακτικών, καθορίζουν την κρίσιμη δυνατότητα διατήρησης της διαθεσιμότητας σε υψηλά επίπεδα σε περιβάλλον πραγματικών επιχειρήσεων, πολλαπλών εξόδων και συνεχούς χρήσης.

Είναι ενδεικτικό ότι σε πρόσφατη ανάπτυξη δύναμης 24 αεροσκαφών Rafale M της Aéronavale επί του αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle, κατά τη διάρκεια πραγματικών επιχειρήσεων διάρκειας 2,5 μηνών όπου και πραγματοποιήθηκαν 500 έξοδοι με 2,700 συνολικές ώρες πτήσεων, η διαθεσιμότητα του αεροσκάφους ήταν 94%, επίδοση εξαιρετική.

Συμπερασματικά, τα χαμηλά ποσοστά διαθεσιμότητας σε περίοδο ειρήνης μπορεί υπό προϋποθέσεις να είναι αποδεκτά εφόσον είναι προϊόν εσκεμμένης διαχείρισης ανθρώπινων και υλικών πόρων, ορθολογικότερης κατανομής κονδυλίων και προγραμματισμού προμηθειών ή εκσυγχρονισμών. Εφόσον όμως οδηγούν σε αδυναμία εκτέλεσης των προβλεπόμενων αποστολών σε περίοδο ειρήνης και επηρεάζουν είτε την διατήρηση της επάρκειας του ιπτάμενου και του τεχνικού προσωπικού, είτε τη δυνατότητα άμεσης επίτευξης και διατήρησης των οροφών που προβλέπει το επιχειρησιακό δόγμα σε περίοδο κρίσης/σύρραξης, αποτελούν παράγοντα έντονης ανησυχίας που χρήζει άμεσης επέμβασης. Τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για την Armée de l’Αir αλλά και για οποιαδήποτε άλλη Αεροπορία.

  • SKYRAIDER1

    Παρόλο που δεν υπάρχει αναφορά για το κόστος, η διαθεσιμότητα του
    Rafale σε περίοδο πραγματικών επιχειρήσεων, είναι πραγματικά πολύ
    εντυπωσιακή.

    Οι χαμηλές διαθεσιμότητες είναι προφανώς μια πολυτέλεια που μπορούν
    να απολαμβάνουν μόνο τα κράτη που βρίσκονται σε ήσυχη γειτονιά.
    Εκείνοι που έχουν να αντιμετωπίσουν επιθετικούς γείτονες με επεκτατική
    πολιτική και αυξημένη προκλητικότητα(π.χ. Ν. Κορέα, Ταϊβαν, Ελλάδα,
    Ιαπωνία, Ισραήλ), είναι αναγκασμένοι/καταδικασμένοι να διατηρούν υψηλά
    ποσοστά ετοιμότητας και διαθεσιμότητες, με συνέπεια τις υψηλές δαπάνες
    στις ΕΔ για την εξασφάλιση της εθνικής άμυνας.

  • E – the team

    Χαμηλες διαθεσιμοτητες σε περιοδους ειρηνης. Οποτε εμεις ειτε δεν διανυουμε τετοια περιοδο ειτε μας αρεσει να σπαταλαμε χρηματα για ανωφελες διαθεσιμοτητες. Αν ειμασταν οι επιτιθεμενοι ισως και να ειχαμε την πολυτελεια να επιτυχναμε χαμηλες διαθεσιμοτητες. Αν.

    • Cynaegeirus

      Η Ελλάδα δεν έχει περίοδο ειρήνης με τον τρόπο που εννοούν οι ευρωπαικές / νατοικές χώρες απο το 1974.

  • Ivy Chris

    Εδώ πρέπει να προβούμε σε περίτεχνους ακροβατικούς συνδυασμούς για να περιγράψουμε με ειλικρινή διάθεση αλλά και αντιπροσωπευτική απεικόνιση τον ορισμό «περίοδο ειρήνης»…και να προσθέσω και τα γειτονικά κράτη…
    Πολλοί δε και κυρίως οι Ελληνες πολιτικοί, ακολούθησαν εσφαλμένη διαπραγματευτική στρατηγική, με το να συμπεριλάβουν τις Ελληνικές Στρατιωτικές δαπάνες στο καθορισμό του ετησίου Δημοσιονομικού ελλείμματος καθώς και σ΄αυτού της Γενικής Κυβέρνησης.
    Χωρίς να παραβλέπουμε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα έπρεπε να δρομολογηθούν στις Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, έτσι ώστε και να συμβαδίσουν με το πνεύμα της εποχής και την εξοικονόμηση πόρων, δεν μπορεί η για οκτώ συνεχή έτη Ελλάδα να δαπανά κατά κεφαλή τα περισσότερα χρήματα από οποιαδήποτε άλλη χώρα μέλος της ΕΕ, λόγω των ιδιαίτερων προκλήσεων που αντιμετωπίζει και αυτό να λογίζεται ως λογιστική πρακτική ρουτίνας, όταν αντίστοιχα κράτη σε καθεστώς επιτήρησης πχ. Ιρλανδία έχουν ετήσιο στρατιωτικό προϋπολογισμό €904m το 2016 και όταν η Πορτογαλία …»..US$3.1 billion by 2015″ (πρπ το 50% του αντίστοιχου Ελληνικού).
    Σύμφωνα με τα στοιχεία του SIPRI, η Ελλάδα επενδύει $1.230/κατά κεφαλή, όταν ο 2ος Ευρωπαίος είναι το Η.Β. με $1.066 και ακολουθεί η Γαλλία με $977, με Λουξεμβούργο, Δανία, Ολλανδία στα $809, $804, $759 αντίστοιχα…
    Καιρός να τεθεί το θέμα στα σοβαρά και οτιδήποτε ποσό άνω του Ευρωπαϊκού μέσου όρου να μη συμπεριλαμβάνεται στα ετήσια στατιστικά στοιχεία για να δούμε τι πλεόνασμα θα είχαμε…
    Οχι μόνο πρωτογενές, αλλά Δημοσιονομικό πλεόνασμα επί σειρά ετών.
    Αντίστοιχα θα ήταν και τα στοιχεία του Χρέους κατά 30% χαμηλότερα χοντρικά

    • NK

      Νομίζω ότι ο όρος «Μη Πόλεμος» που είχε χρησιμοποιηθεί κάποτε, περιγράφει την κατάσταση .

  • KN

    Ενδιαφερον το ποσοστό διαθεσιμότητας των Rafale σε πραγματικές συνθήκες.
    Παντως περίμενα απο Γαλλία να εχει προχωρήσει σε έναν πιο εκτεταμένο εκσυγχρονισμό των παρτίδων 2000 σε 2000-5 καθώς και στην παραγωγή περισσότερων drones με επιχειρισιαξες δυνατότητες χρήσης όπλων κυριως.
    Ειναι η αληθεια οτι εχει την πολυτέλεια σε αυτη στην περιοχή που βρίσκεται… να κινείται πιο αργά σε καποια θεματα και να ασχολείται με τις εξαγωγές όπλων.